چجوری میشه توی کشورهای همسایه کنسرت گذاشت ؟

شروع موضوع توسط kurtcobain ‏13/6/14 در انجمن موسیقی ایران

تاپیک چجوری میشه توی کشورهای همسایه کنسرت گذاشت ؟ تالار موسیقی ایران در persian-music.org.

  1. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    درود بر دوستان خوبم.خاک پای همتونم.

    این سوال مدتیه ذهنمو بدجوری مشغول کرده و منبع مشخصی هم برای پاسخ به این سوال پیدا نکردم و سوالم اینه که واقعا یه گروه ایرانی (چه مجاز چه غیرمجاز) چجوری میرن توی کشورهای همسایه کنسرت میزارن؟
    آیا از جیب خودشون هزینه های کنسرت را میپردازن یا اینکه اسپانسر میگیرن.

    اصلا یه گروه چقدر باید مشهور بشه تا بتونه بره اونجا دلار و درهم به جیب بزنه و عشق و حال کنه ؟!!
     
  2. dorchin

    dorchin عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏5/1/14
    ارسال ها:
    33
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    ایران
    امتیازات:
    +17 / 0 / -0
    در مورد برخی گروه ها به این صورت هست که از طرف سفارت دعوت میشن و هزینه ها همه از منابع دولتی تامین میشه .
    مثل کنسرت استاد وحید تاج در ایام عید امسال که تشریف برده بودن آلمان و در چندین شهر آلمان اجرا داشتن .
    البته لازمه اینچنین دعوتی اینه که فرد صلاحیت های هنری و ..... لازم رو داشته باشه .
    موفق باشید
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  3. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    بیشتر گروه های غیر مجاز توی نظرمه که معمولا حتی نمیتونن توی ایران کنسرت بزارن.
    مثل گروه های راک و متالی که مجبورن مثلا بیکلام بخونن توی ایران ولی در خارج از کشور مثلا میتونن کامل اجرا کنن.
    یعنی اینها باید خیلی معروف باشن تا بتونن کنسرت اجرا کنن ؟ (حتی توی نایت کلابهای غیر رسمی دبی!)
     
  4. akhavan

    akhavan کاربر با تجربه عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏9/9/12
    ارسال ها:
    1,654
    جنسیت:
    مرد
    شغل :
    Teacher
    محل سکونت:
    Tehran
    امتیازات:
    +2,537 / 1 / -3
    نرم افزار:
    logic
    معمولا هر بند یا ارتیستی یک مدیر برنامه دارد و کسانی هم هستند که برای همکاری با ایشان از این طریق ارتباط برقرار میکنند. طی یک توافق رسمی و محضری توافق میکنند که با هم همکاری کنند.
    نحوه پرداخت و دریافت درصدها در این قرارداد مشخص میشود و همچنین تاریخ اجرای برنامه ها و مکان مورد نظر رو تعیین مکنند.
    و اون برنامه گذار هم مسیولیت تامین امنیت و سکوریتی و اجاره کلاب یا سالن و همچنین سرویسهای دیگری نظیر بیمه و اقامت و حمل و نقل و.و... رو برعهده خواهد گرفت .
    به غیر از اون هر نوع شرایط دیگری نظیر تبلیغ برند یا محصول در کنسرت هم توافق میکنند .
    و ارتیست موردنظر هم تعهد میدهد که هرجا و در هرمکانی که توافق کرده باشد برنامه رو اجرا کند.
    توافق نامه ها معمولا دارای همچین شرایطی هستند و از جانب هر دونفر هم معمولا یک وکیل انترتیمنت هست که بخوبی از پس مشکلات قانونی اون برمیاد.
    معمولا هیچ برنامه گذاری برای ارتیستهای ناشناخته ریسک نمیکنند و مثل یک سرمایه گذار دقیقا میدونند روی چه کسی سرمایه گذاری کنند .
    اون افرادی که خودشون سرمایه گذار دارند اینقدر بزرگ هستند که مسیولیت همه چیز رو قبول میکنند و نیازی به تهیه کننده ندارند.
    البته اینکه میبینید شرکت های بزرگ همیشه از اجراهای بزرگ حمایت میکنند سرمایه گزاری نیست و فقط یک تبلیغات کوچک در کنار همچین بزرگانی هست. ( این قضیه فرق داره با اسپانسرینگ و تهیه کنندگی و فقط تبلیغ هست مثل اگهی بیلوبردی یا تلوزیونی )

    این چیزی که راجع به ایران پرسیدید و میبینید که یک ارتیست به راحتی رفت و امد میکند شامل یک سری نکات منشوری ارشاد هست که اگر شما هم قبول کنید میتونید در خارج از ایران برنامه اجرا کنید.

    موفق باشید.
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 2
  5. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    البته شاید آدم بتونه با ارائه ی یک آلبوم غیر رسمی هم به چنین موفقتی برسه ولی فکر کنم اینم شانسی باشه.به هر حال به قول معروف گفتنی مارکت موسیقی الان "فرا اشباع" شده ولی فکر کنم اگر یک کار شاخ آدم بتونه ارائه بده شاید کمی جلب توجه کنه.
    "من الان تازه میفهمم که چرا خیلی از موزیسین ها و گروه های موسیقی و خواننده ها , ساعت های زیادی را توی اتاقهای فکر خودشون , به طرح ایده میپردازن تا بتونن مطرح بشن و جلب توجه کنن تا بلکه یه جورایی معروف بشن".

    من آدم رک و راستی هستم و واقعا از اینکه حرف دلمو بزنم نمیترسم و اینجا میخوام بگم که الان چهره ی خواننده های خارجی زیادی از جلوی نظرم داره رد میشه که "احساس میکنم" خیلیاشون ساعتها نشستن و فکر کردن و فکر کردن و فکر کردن و از طرفی هم تمرینات نوازندگی یا خوانندگی را پیش بردن تا بالاخره یه راه و روشی برای "جلب نظر کردن" مخاطبها و مشهور شدن پیدا کنن.

    بعضیاشون میان لباسهای عجیب و غریب به تن میکنن (مثل لیدی گاگا!!).
    بعضیای دیگه (اگرچه استعداد هم دارن) , میان مثلا خودشونو به غمگین بودن(دردآشنا بودن!) میزنن تا مردم دلشون براشون کباب بشه (مثل adele که اگرچه صدای خوبی هم داره , ولی اون غمگین بودنش مصنوعیه و برای جلب توجه کردنه).
    بعضیای دیگه هم میان روی استیج و تیریپ عصبانیت ور میدارن (مثل جیمز هتفیلد و گروه متالیکا).
    یه عده ی دیگه میان روی استیج و کفرگویی میکنن (مثل مرلین منسون).
    و......

    همشم بخاطر پوله.
    اونها هم یه موقعی عقده ی مشهور شدن داشتن و توی فقر و فلاکت زندگی میکردن ولی بالاخره با یک نقشه ی درست حسابی در گول زدن مخاطبینشون موفق بشن.
    (البته منکر استعداد بعضیاشون نمیشم ولی باید قبول کردن که خیلی از این افراد نگاه "اقتصادی" به هنر دارن تا دید "هنری").
     
  6. dorchin

    dorchin عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏5/1/14
    ارسال ها:
    33
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    ایران
    امتیازات:
    +17 / 0 / -0
    میشه بفرمایید این نکات منشوری ارشاد رو؟!
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  7. akhavan

    akhavan کاربر با تجربه عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏9/9/12
    ارسال ها:
    1,654
    جنسیت:
    مرد
    شغل :
    Teacher
    محل سکونت:
    Tehran
    امتیازات:
    +2,537 / 1 / -3
    نرم افزار:
    logic
    چیزی مثل تعهدنامه ای که در ایران برای اخذ مجوز اجرا دریافت میشود نیست
    ولی نکات برجسته ای هست که اگر رعایت نشود ممکن هست در موقع بازگشت دچار مشکل شوند.

    مثل هواداری از گروههای اپوزسیون و اجرا در کشورهای مخالف مثل اسراییل و یا اجرای برنامه با اشخاصی که از نظر اقایان مشکل دار هستند یا استفاده از تک خوان خانم و.... که همگی به شکل یک قانون نانوشته تدوین شده و متاسفانه اجرا میشود.
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 2
  8. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    نکات منشوریو ولش کنین !
    خیلیا حاضرن معروف بشم ولی به هر قیمتی !!!! (یکیش خود من!)

    مهم اینه که آدم سری توی سرها پیدا بکنه و به قول معروف گفتنی وارد spotlight بشه.(البته قطعا با رعایت موازین اخلاقی!)
    گیرم که توی کنج خونه آدم بشینه و هی آهنگ بسازه و آخرشم هیچی به هیچی.
    مهم تر از همه ی این زرق و برق ها اینه که یک ایده به ذهن خود آدم خطور بکنه و یک کار شاخ بده تا با اون کار معروف بشه.

    نمونش گروه The eagles هست که فقط آهنگ hotel California اونا باعث شد تا خیلی معروف بشن وگرنه بقیه ی آهنگاشون خیلی متوسطه.یا خیلی از گروه های دیگه که با فقط یک آهنگ مطرح شدن.

    منتها حسن کار اونا در این بوده که یک لیبل موسیقی معتبر اومده کاراشونو منتشر کرده و روشون سرمایه گذاری کرده و موزیک ویدیو براشون ساخته و کلی هزینه ی تبلیغ و promotion و ... براشون پرداخت کرده. ولی ما توی ایران اگر بخوایم یه آلبومی بیرون بدیم که هیچگونه مشکل شعر و موسیقی و استفاده از صدای زن هم نداشته باشه , بازم ارشاد مجوز نمیده.پس مجبور میشیم به شکل غیررسمی آلبوم را بیرون بدیم.
    هزینه های ساخت آلبوم هم خودتون میدونید که چقدر زیاده و اگر شما قرار باشه که زحمت! میکس و مستر و ساخت شعر و ساخت ملودی و نواختن قطعات سازها و... را به استودیوی ضبط بسپارین , چندین میلیون تومن ازتون پول میگیرن و تازه این اول ماجراست !
    برای promotion و تبلیغ اثر و... هم به همون اندازه ای که برای ساخت آلبومتون خرج کردین هم باید هزینه ی تبلیغات بدین.
    تازه از این مرحله هم بگذریم باید کلی خرج موزیک ویدیو بکنیم که امکان ساختش ممکنه توی ایران وجود نداشته باشه و مجبور بشیم بریم کشورهای همسایه موزیک ویدیو بسازیم و اونجا دیگه باید دلار خرج کنیم!

    من الان موندم و یه علامت سوال بزرگ توی ذهنم که چجوری میشه از نردبان موسیقی بالا رفت با حداقل هزینه ها.فکر کنم غیر ممکن باشه.
     
  9. shayan_shayan

    shayan_shayan عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/09
    ارسال ها:
    175
    جنسیت:
    مرد
    شغل :
    آهنگساز
    محل سکونت:
    تهران
    امتیازات:
    +93 / 1 / -1
    نرم افزار:
    studio_one
    بنظرم اگر آدم استعداد هنری نداشته باشه ، پول هم نداشته باشه ، باید قید معروفیت و مشهور شدن و در آمد زایی از طریق موسیقی رو بزنه . . ولی اگر استعداد و یک سری ایده های خوب داشته باشیم و البته کمی پول در حد زدن یک استودیو خانگی متوسط و علم کار کردن با تجهیزات و نرم افزارها ، میشه امیدوار بود به آینده ای خوب : معروفیت و در آمد زایی ، البته با عنوان یک هنرمند زیرزمینی
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  10. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    استعداد که ماشالا خیلی زیاده ولی پول نیست!
    الانه دنیای موسیقی , به قول اینایی که انگلیسی می پرونن , over saturated شده! (یعنی فرا اشباع شده!).
    ایده ها اونقدر زیاد هستن که اگر هم ایده ی جدیدی وارد عرصه بشه خیلی راحت میشه اون ایده را "منصوب" کرد به ایده ای که از قبل وجود داشته و کار جدیدی که ارائه شده تقلیدی از اون هست.

    من الان خودم دارم روی یک آلبوم متال/راک کار میکنم که lyrics اون زبان انگلیسیه و توی محیط نرم افزار گیتار پرو هم تمام ترک های درامز و لید و بیس و ریتم اونو نوشتم و در حال حاضر دارم توی محیط اف ال استودیو به تنظیمات میکس و مسترش مشغول میشم قطعات را زنده مینوازم و هی هر روز دارم چیزهای بیشتری از تنظیمات صدا توی اون محیط آشنا میشم. (اگرچه چند ماهی هست که شروع کردم به آزمون و خطا و خوندن مطالب راجع به اف ال استودیو).
    از طرفی هم خیلی توی تخیلات خودم دارم این آرزو را می پرورانم که مثلا بتونم این آلبومو منتشر کنم توی iTunes به عنوان یه هنرمند unsigned (یعنی کسیکه با هیچ لیبلی امضا نکرده قرارداد همکاری) و بعدشم توی شهرم بتونم یه گروهی جمع و جور کنم که بعدشم شاید بتونم برم توی کشورای همسایه کنسرت بزارم و از اون پلی بسازم برای رسیدن به امریکا !!!
    آرزو بر جوانان عیب نیست ولی فکر به اینکه خدایی نکرده نتونم یه روزی حتی توی کشورهای همسایه و ایران کنسرت بزارم, خیلی مایوسم میکنه. (علیرغم اینکه خیلی روی این آلبوم کار کردم و از نظرم کار قوی ایه).
     
  11. dorchin

    dorchin عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏5/1/14
    ارسال ها:
    33
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    ایران
    امتیازات:
    +17 / 0 / -0
    با حرف دوستان اصلا موافق نیستم / باید راه مجاز کار کردن رو بدونید / اگر بلد باشید ، هر جایی هستید همه باهاتون راه میان و اصلا نگرانی نداره
    چندین نمونه هم سراغ دارم

    شرمنده نمیتونم واضح بگم ... بیشتر از این صلاح نیست جاهای عمومی صبحت بشه
    فقط میگم که راه خیلی بازه ، باید بدونید کدوم راه رو انتخاب کنید
    خدایی کار کنید
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  12. shayan_shayan

    shayan_shayan عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/09
    ارسال ها:
    175
    جنسیت:
    مرد
    شغل :
    آهنگساز
    محل سکونت:
    تهران
    امتیازات:
    +93 / 1 / -1
    نرم افزار:
    studio_one
    درسته ایده ها شبیه به هم هستند ولی ما باید سعی خودمون رو بکنیم انرژی موسیقیمون رو بالا ببریم .. یعنی جوی که با موسیقیمون میدیم باید جوری باشه که شنونده رو بگیره ، اگر موفق بشیم آهنگهای پر انرژی بسازیم ، در عرض 2 3 سال روی قله ایستادیم
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  13. kurtcobain

    kurtcobain عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏13/9/13
    ارسال ها:
    129
    محل سکونت:
    همدان
    امتیازات:
    +22 / 2 / -1
    نرم افزار:
    FLstudio
    نکته ی جالبی را اشاره کردی.اینکه آدم باید صبر داشته باشه و نا امید نشه.
    مثلا گروه متالیکا توی دهه ی 80 اونقدر فقیر بودن که مثلا لارس الریک (درامرز این گروه) برای کنسرتهای متالیکا , چون پول خرید درامز را نداشت , drums kit را اجاره میکرد ! (که توی صفحه ی فیس بوکشون خود لارس یه عکس از خودش آپلود کرده بود که زیرش نوشته بود که درامز مارک TAMA را اون موقع kit هاش را اجاره کرده بود).
    نهایتا این گروه اونقدر پافشاری کردن که شدن گروه متالیکا.

    ولی خب این قضیه برای همه ممکنه صدق نکنه و نشه آدم حتی با ارائه ی یک کار قوی , شانس همراهیش کنه و گروه آدم اصلا پیشرفت نکنه.
    گروه موسیقی بدون تبلیغات مثل یک هتل 5 ستاره در دل یک کویر میمونه که حتی یک جاده هم از اون نزدیکی رد نمیشه تا شانس گرفتن مسافر داشته باشه.
    خود تبلیغات هم اونچنانی که توی یه سری منبع خارجی سرچ کردم واقعا هزینه ی گزافی داره.و از طرفی هم خیلی از استعدادهای موسیقی حقیقتا این چنین پولهایی ندارن که بخوان کارشونو ارائه بدن.پس نهایتا میفتن توی چنگ یک سری لیبل موسیقی که به ازای هر آلبومی که تحت لیبل اونا بفروشن , به هنرمند فقط چند سنت! به عنوان royalty یا حق التالیف (حق امتیاز اثر) میدن.

    تازه بی وجدانی لیبل ها به اینجا هم ختم نمیشه و اونها پا را از این هم فراتر میزارن و مثلا شرط میکنن که تا 5 سال باید اون خواننده/گروه بخشی از عواید کنسرتهاشو هم به اون شرکت پرداخت کنه.
    خواننده/گروه بیچاره هم گزینه ی دیگری جز پذیرش این قرارداد ترکمانچای نداره چون در ابتدای کار سرمایه ای ندارن.
     
بارگذاری...