يك گلايه از...

شروع موضوع توسط yasinsafatian ‏7/9/10 در انجمن موسیقی ایران

تاپیک يك گلايه از... تالار موسیقی ایران در persian-music.org.

  1. yasinsafatian

    yasinsafatian عضو سایت

    تاریخ عضویت:
    ‏1/7/10
    ارسال ها:
    26
    محل سکونت:
    چالوس
    امتیازات:
    +3 / 0 / -0
    نرم افزار:
    cubase, flstudio, nuendo
    سلام،اين تاپيك و اين متن رو به عنوان يك گلايه از من بپذيريد،اول اينكه اكثر سبكهاي موسيقي مثل جاز راك بلوز وحتي همين رپ وا مونده در ابتدا براي اثبات حقيقت و ازادي و فرياد بر سر نا حقي و نا عدالتي شكل گرفتن وايينه اي از جامعه ي زمان خودشون بودن كه نمونه هاشو خودمون بهتر از همه مي شناسيم.جداي اين قضيه به نظر من هنر براي درك هرچه بهتر انسان از خودش،ديگران، محيط اطراف و در مجموع هوشياري كامل از هر چه هست و نيست بوجود اومده و هنرمند كسيه كه به عنوان يك انسان هوشيار و يا رو به هوشياري نسبت به جامعه و شرايط و دوراني رو كه داره در اون زندگي رو
    به پيش ميبره احساس مسؤليت و تعهد ميكنه و در درجه ي اول هنرش ايينه صافيه از حقايق اطرافش.
    و داشتيم هنرمنداي بزرگي تو همين عرصه موسيقي و شعرو ترانه كه اينگونه مي افريدند وهنرشون ،حنجرشون ،احساسشون و قلمشون پاك و ماندگار موند و هر قطعه ي نابشون تو دل شنونده دقدغه اي مي شد براي درك حقيقت و قدم برداشتن به سمت آزادي،بزرگاني كه از موندگارتريناشون ميشه اسم فرهاد مهراد رو برد كه تو اون دوران بدون اين همه سيستم و پلاگين و سمپل با وقار مي افريدند.
    دوستان عزيز اما حالا ما به عنوان هنرمنداي دوران خودمون داريم چه كار مي كنيم؟!(البته هنوز بزرگاني هستند كه ازاد مي انديشن)با اين تكنولوژي امروز واين همه امكانات كارهاي توليد شده ي امروز وضعيتي دارن كه خودمون ازش باخبريم و مفاهيم كارهاو ترانه ها نه تنها در خدمت حقيقت نيستن بلكه در خدمت هيچ چيزي نيستن و فقط و فقط
    براي جور شدن قافيه به تحرير در ميان و همين و همين.دوستان چرا؟از خودم و از شما مي پرسم.ايا غيره اينه كه اكثر كسايي كه ميخوان كار موسيقي كنن يا بخونن صرفا براي معروف شدن ميان و از هيچ تلاشي دريغ نمي كنن براي رسيدن به اين هدف؟اما مفهوم چي؟انسانيت؟عشق به آزادي ؟احساس مسؤليت نسبت به جامعه و حتي خود هنر چي؟هنرمندايي هم هستن كه در ابتدا انگار مي خواستن حنجرشون رو
    در اختيار بيداري و اون آرمان هاي بزرگ قرار بدن اما تا يه كوچولو كارشون گرفت كار كشيد به مدير برنامه و...
    به نظر من اولين شرط هنر براي ديگران بودنه،صداي اعتراض آدمايي كه از گشنه گي ناي حرف زدن ندارن شدنه،وشناسوندن معناي واقعي انسانيت و بالا بردن سطح سليقه ي جامعه از آهاي خوشگل عاشق و حال من دست خودم نيست و اينجور كارهاي خنثي هست كه اگه هزاران بار اين كارها پيشرفته تر بشن و با قوي ترين تكنولوژي ها هم ساخته بشن هيچ سودي به حال مردم ما نداره جز درجا زدن و سكون و حتي برگشت به عقب.
    دوستان از همتون پوزش مي خوام و خواهش مي كنم بيايم و با تعهد بيشتر كار بسازيم.ممنونم
     
بارگذاری...