نگاهی تاریخی به موسیقی ایران

شروع موضوع توسط impartible ‏8/9/09 در انجمن موسیقی ایران

تاپیک نگاهی تاریخی به موسیقی ایران تالار موسیقی ایران در persian-music.org.

  1. impartible

    impartible عضو سایت هنرمند

    تاریخ عضویت:
    ‏3/8/09
    ارسال ها:
    230
    شغل :
    آهنگساز و تنظیم کننده
    محل سکونت:
    تهران
    امتیازات:
    +291 / 0 / -0
    نرم افزار:
    cubase
    بعد از آنکه قبایل آریایی به هند و فلات ایران وارد شدند، فرهنگ آنها از هم فاصله گرفت و دو نظام موسیقایی متفاوتی که با هم خویشاوندی داشتند، گسترش یافت. نظام موسیقی ایرانی ها به نظام موسیقایی آریایی هایی مربوط می شد که به طرف شرق و غرب اروپا مهاجرت کردند. این تحول خیلی وقت پیش از آن دورانی است که نظام موسیقی ایران توسط اعراب و ترک ها به شرق و غرب اروپا انتقال یافت.
    تاریخ موسیقی ایران به شش دوره تقسیم می شود :
    دوران اسطوره ای _ دوران مادها و هخامنشیان _ دوران سلوکی ها
    دوران پارت ها و ساسانیان _ دوران اولیه بعد از اسلام _ دوران اخیر
    در دوران کوچ آریایی ها از آسیای مرکزی ، موسیقی نقش بزرگ اجتماعی داشته و برای اهداف عرفانی، ماوراءالطبیعه و جادویی به کار گرفته می شد. زمانی که این قوم به طرف جایی که جنوب فارس امروزی است حرکت کردند، آریایی ها با عیلامی ها، آشوری ها و سایر تمدن های بین النهرین در ارتباط قرار گرفتند که نتیجه آن تبادل فرهنگ و موسیقی بود
    هخامنشیان ( 331 – 559 ق.م. ) در زندگی روزمره جایگاهی بالا برای موسیقی قائل بودند.
    در طول دوران تسلط یونانی ها بر ایران ( 129 – 330 ق.م. ) بعضی از مفاهیم به طریقی از یونان به ایران انتقال یافت، ولی این مشارکت یونانیان نقشی مخرب بر موسیقی ایران بر جای نهاد، چرا که فرهنگ ایران در این زمان پیشرفته تر از فرهنگ یونانی ها بود.
    موسیقی در اواخر دوران ساسانیان بسیار غنی بود و نقش مهمی در زندگی روزانه مردم داشت. برای مثال در باورهای مزدک یکی از چهار پیکره ای که نشانگر قدرت های روحی بود، یک موسیقیدان بود. موسیقیدانان درباری از شهروندان درجه اول بودند و خسروشاه دوم (521-628 ب.م.) موسیقیدانان خود را همزمان با ساتراپ ها به حضور می پذیرفت. موسیقی در مراسم مذهبی هم حضور داشت و سرودهایی چون گات های اوستا که متن آن از شاهان، از کردارهای قهرمانی، جشن های فصلی، زیبایی طبیعت و احساسات قلبی تمجید و ستایش می کند، با موسیقی خوانده می شد.
    موسیقی اولیه ایران شامل 7 خسروانی ( مد = مقام ) ، 30 لحن ( شکل های متغیر ) و 360 دستان ( اشکال ملودیک ) بود که با 7 روز هفته ، 30 روز ماه و 360 روز سال در ارتباط بود. چنین مفهومی شبیه به مفاهیم فرهنگ هند نیست که راگاها با بعضی از ایام سال مناسبت دارند. بعضی از دستان ها با جشن های بخصوصی مربوط می شود.
    بسیاری از اسامی قدیمی در ایران و دیگر کشورهای اسلامی تا به امروز باقی مانده اند. برای مثال « راست » که در متن های قرن دهم ظاهر می شود، یکی از مقام های اولیه موسیقی ایران، عرب و ترکیه بوده است. «راست» به «راست پنجگاه» و نیز «ماهور» به ماهور امروزی مربوط می شود. این دو، مقام هایی هستند که در اروپا به اسم «گام ماژور» نامیده می شود.


    منبع :کتاب موسیقی و آواز در ایران - نوشته : لوید میلر
     
بارگذاری...