آخرین ارسال‌ها

میخوام خوانندگی رو شروع کنم اما نمیدونم چه مراحلی باید طی کنم

kavir_0361

عضو سایت
13/12/11
389
تهران
به اموزش که صد در صد نیاز داره. این دو سایتو سر بزن خیلی میتونه کمک کنه

Berklee-Online
coursera.org
 

kavir_0361

عضو سایت
13/12/11
389
تهران
یه کتابم به اسم« صدای خود را آزاد کنید»هست. یه سی دی هم همراهشه
واقعا کتاب خوبیه برای شروع. قیمتی هم نداره میتونی بخونی.
من دارمش پی دی اف شو ولی به نظرم درست نیست اپلود کنم بالاخره با خریدش به ناشر و مترجمش تو این شرایط بد بازار نشر کمک ناچیزی میشه
 

grounded

عضو سایت
6/12/18
9
22
قم
ببین دوست من راه های مختلفی برای خواننده شدن تو کشورهای غربی هست،ولی در نهایت باید نتیجه ی همشون این بشه که ریکورد لیبل (کمپانی نشر موسیقی) مرتبط با ژانر تون شمارو از یه طریقی بشناسه و به این نتیجه برسه که ارزش سرمایه گذاری دارین.یعنی بدونه موسیقی شمارو خوب میخرن.راه های مختلفی وجود داره، من چندتایی اش رو که به ذهنم میرسه بهت میگم.
1.فرستادن دمو: اکثر خواننده هایی که شما تو صنعت موسیقی غرب می بینید، از کودکی چه به صورت خصوصی و چه در مدارس، آموزش موسیقی دیدن و حداقل یه ساز رو بهش مسلط هستند.این نتیجه اش اینه که مثلا در سن هفده سالگی، صدها پروژه ی موسیقی کامل و ناقص و ایده های مختلفی اون خواننده داره و تنها کافیه کسی ازش دمو بخواد تا براش بفرسته.ساخت دمو هم به هیچ وجه چیز سختی برای یه موزیسین نیست، در ساده ترین حالت خودش گوشی رو روی ضبط میزاره و شروع میکنه با ساز تخصصی خودش(معمولا گیتار و پیانو) کوردها و ملودی ساده ی اهنگ رو زدن و خودش هم باهاش میخونه.اگه کاری بتونه هیت بشه (که تشخیص اش باز با ریکورد لیبل هست) از روی همین دمو هم قابل تشخیص هست.اگه میخوای با مقلوله ی دمو آشنا بشی بهت پیشنهاد می کنم که تو این ایام کرونایی آلبوم One Word Toghether At Home که در اسپاتیفای هست رو گوش کنی.تو این آلبوم خواننده های محبوب دنیا از خونه هاشون و اکثرا با یه ساز قطعات معروف شون رو زدن.که بسیار نزدیک به نمونه ی دمو هست .این یکی شون هست که نیل هوران با گیتار ضبط کرده:
این هم نمونه هایی هست که چارلی پوز با پیانو ضبط کرده:
این ویدیوها هم درمورد اولین آلبوم چارلی پوز در شش سالگی اش هست که حتما ببینش و ویدیوی بعدی اش هم درمورد پروسه ی ساخت آهنگ محبوب Attention که بازهم اونجا دمو رو خیلی خوب توضیح میده.درواقع خیلی از آرتیست ها دمو رو تو ذهنشون دارن و خیلی راحت می تونن حتی توی DAW ارنجش کنن.
خب پس برای این که یه خلاصه کرده باشم این قسمت رو، راه اول میگه شما باید از طریق دمو و نمونه کارهات خودت رو به ریکورد لیبل معرفی کنی. خیلی از آرتیست های معروف از این طریق جلو رفتن. درسته تو موردهای بعدی راه های مختلف دیگری رو هم میبینی، ولی باز اونجا هم آرتیست نمونه کار و یا همون دمو های زیادی از کارهاش داره.
2.کاور کردن آهنگ های محبوب در یوتیوب:
یه سری از آرتیست های محبوب پاپ تو همین یوتیوب پیدا شدن.برعکس نمونه ی قبلی که شما باید برای ریکورد لیبل دمو رو میفرستادی، در ریکورد لیبل ها افرادی استخدام می شوند که وظیف شون اینه که خواننده های مستعد رو پیدا کنن وباهاشون قرار داد ببندن.شان مندز که الان خیلی معروف شده، یه یوتیوبر بوده که با گیتارش اهنگ های پاپ رو کاور می کرده.اگه تو یوتیوب شان مندز بری هنوز هم میتونی ویدیوهای نوجونی اش رو پیدا کنی.
تو این قسمت تو باید یه کانال یوتیوب راه بندازی و هر هفته یا دوهفته یبار هم آپدیت کنی کانالت رو به امید این که یک روزی کسی استعداد نهفته ی شما رو پیدا بکنه. خیلی راه جذابی نیست.
3.شرکت در برنامه های استعدادیابی اونوری
یه سری از آرتیست های معروف (حوصله ی سرچ ندارم خودت بزن) از تو همین The voice دراومدن.اگه فکر می کنی میتونی بعدا توش شرکت کنی و دیده بشی، برو توش شرکت کن.
پیشنهاد من:کار نشد نداره.دور و برمون هم کلی مثال نقض دیدیم از افرادی که کارهای خارق العاده ای انجام دادن که همه میگفتن نمیشه. منتها شما باید بین عرف راحت طلبی که میگن نمیشه، و واقع نگری، یک مرز مشخص بکشه. سوالی که اینجا مطرح هست و باید پیش خودتون بهش پاسخ بدین، این هست که چرا باید بین صدهاهزار جوان موسیقی دانی که از کودکی تو آمریکا بزرگ شدن و در مدارس موسیقی یادگرفتن و آرزو شون این هست که ستاره ی موسیقی بشن، شمایی که نه امریکا راهت میدن،نه آمریکایی هستی،نه مثله یه نیتیو آمریکایی انگلیسی صحبت می کنی و نه حتی موسیقی رو بلدی ستاره بشی.با چه امتیازی میخواین ازشون پیشی بگیرین؟باباتون میلیاردره؟ تو اتلانتیک ریکوردز آشنا دارین؟موسیقی کارکردین از بچگی؟احتمال موفقیت و شکست شما در این تصمیم تو زندگی تون چقدره یا ساده تر بگم، این کار ریسکش چقدره؟شما یکبار بیشتر زندگی نمی کنی و نباید خودت رو تو مسیری بندازی که از هر 10000 نفر آدم واجد شرایط، یک نفر میاد بالا.حالا شما که حتی واجد شرایط هم نیستی.راستش رو بخواین با این سطحی که شما دارین، من بعید میدونم شما بتونید حتی تو ایران هم ستاره ی موسیقی بشین.
با این حال اگه هنوز هم تصمیم دارین خودتون رو محک بزنین، بچه هایی بودن و هستن که مسیری که شما رفتی رو از بچگی طی کردن و خیلی مشکل خاصی تو موسیقی ندارن.این بچه ها جمع های خودشون رو دارن و بودن تو این جمع ها میتونه بهتون کمک کنه.من اینستاگرام یکشون رو دارم، می تونید از ایشون اطلاعات بیشتری بگیرید. نزدیک شدن به این جمع ها و دیدن این افراد میتونه شمارو واقع بین تر بکنه.

*********************************************************************
 
آخرین ویرایش توسط یکی از مدیران:

Sami.s

عضو سایت
1/5/20
16
16
تهران
ببین دوست من راه های مختلفی برای خواننده شدن تو کشورهای غربی هست،ولی در نهایت باید نتیجه ی همشون این بشه که ریکورد لیبل (کمپانی نشر موسیقی) مرتبط با ژانر تون شمارو از یه طریقی بشناسه و به این نتیجه برسه که ارزش سرمایه گذاری دارین.یعنی بدونه موسیقی شمارو خوب میخرن.راه های مختلفی وجود داره، من چندتایی اش رو که به ذهنم میرسه بهت میگم.
1.فرستادن دمو: اکثر خواننده هایی که شما تو صنعت موسیقی غرب می بینید، از کودکی چه به صورت خصوصی و چه در مدارس، آموزش موسیقی دیدن و حداقل یه ساز رو بهش مسلط هستند.این نتیجه اش اینه که مثلا در سن هفده سالگی، صدها پروژه ی موسیقی کامل و ناقص و ایده های مختلفی اون خواننده داره و تنها کافیه کسی ازش دمو بخواد تا براش بفرسته.ساخت دمو هم به هیچ وجه چیز سختی برای یه موزیسین نیست، در ساده ترین حالت خودش گوشی رو روی ضبط میزاره و شروع میکنه با ساز تخصصی خودش(معمولا گیتار و پیانو) کوردها و ملودی ساده ی اهنگ رو زدن و خودش هم باهاش میخونه.اگه کاری بتونه هیت بشه (که تشخیص اش باز با ریکورد لیبل هست) از روی همین دمو هم قابل تشخیص هست.اگه میخوای با مقلوله ی دمو آشنا بشی بهت پیشنهاد می کنم که تو این ایام کرونایی آلبوم One Word Toghether At Home که در اسپاتیفای هست رو گوش کنی.تو این آلبوم خواننده های محبوب دنیا از خونه هاشون و اکثرا با یه ساز قطعات معروف شون رو زدن.که بسیار نزدیک به نمونه ی دمو هست .این یکی شون هست که نیل هوران با گیتار ضبط کرده:
این هم نمونه هایی هست که چارلی پوز با پیانو ضبط کرده:
این ویدیوها هم درمورد اولین آلبوم چارلی پوز در شش سالگی اش هست که حتما ببینش و ویدیوی بعدی اش هم درمورد پروسه ی ساخت آهنگ محبوب Attention که بازهم اونجا دمو رو خیلی خوب توضیح میده.درواقع خیلی از آرتیست ها دمو رو تو ذهنشون دارن و خیلی راحت می تونن حتی توی DAW ارنجش کنن.
خب پس برای این که یه خلاصه کرده باشم این قسمت رو، راه اول میگه شما باید از طریق دمو و نمونه کارهات خودت رو به ریکورد لیبل معرفی کنی. خیلی از آرتیست های معروف از این طریق جلو رفتن. درسته تو موردهای بعدی راه های مختلف دیگری رو هم میبینی، ولی باز اونجا هم آرتیست نمونه کار و یا همون دمو های زیادی از کارهاش داره.
2.کاور کردن آهنگ های محبوب در یوتیوب:
یه سری از آرتیست های محبوب پاپ تو همین یوتیوب پیدا شدن.برعکس نمونه ی قبلی که شما باید برای ریکورد لیبل دمو رو میفرستادی، در ریکورد لیبل ها افرادی استخدام می شوند که وظیف شون اینه که خواننده های مستعد رو پیدا کنن وباهاشون قرار داد ببندن.شان مندز که الان خیلی معروف شده، یه یوتیوبر بوده که با گیتارش اهنگ های پاپ رو کاور می کرده.اگه تو یوتیوب شان مندز بری هنوز هم میتونی ویدیوهای نوجونی اش رو پیدا کنی.
تو این قسمت تو باید یه کانال یوتیوب راه بندازی و هر هفته یا دوهفته یبار هم آپدیت کنی کانالت رو به امید این که یک روزی کسی استعداد نهفته ی شما رو پیدا بکنه. خیلی راه جذابی نیست.
3.شرکت در برنامه های استعدادیابی اونوری
یه سری از آرتیست های معروف (حوصله ی سرچ ندارم خودت بزن) از تو همین The voice دراومدن.اگه فکر می کنی میتونی بعدا توش شرکت کنی و دیده بشی، برو توش شرکت کن.
پیشنهاد من:کار نشد نداره.دور و برمون هم کلی مثال نقض دیدیم از افرادی که کارهای خارق العاده ای انجام دادن که همه میگفتن نمیشه. منتها شما باید بین عرف راحت طلبی که میگن نمیشه، و واقع نگری، یک مرز مشخص بکشه. سوالی که اینجا مطرح هست و باید پیش خودتون بهش پاسخ بدین، این هست که چرا باید بین صدهاهزار جوان موسیقی دانی که از کودکی تو آمریکا بزرگ شدن و در مدارس موسیقی یادگرفتن و آرزو شون این هست که ستاره ی موسیقی بشن، شمایی که نه امریکا راهت میدن،نه آمریکایی هستی،نه مثله یه نیتیو آمریکایی انگلیسی صحبت می کنی و نه حتی موسیقی رو بلدی ستاره بشی.با چه امتیازی میخواین ازشون پیشی بگیرین؟باباتون میلیاردره؟ تو اتلانتیک ریکوردز آشنا دارین؟موسیقی کارکردین از بچگی؟احتمال موفقیت و شکست شما در این تصمیم تو زندگی تون چقدره یا ساده تر بگم، این کار ریسکش چقدره؟شما یکبار بیشتر زندگی نمی کنی و نباید خودت رو تو مسیری بندازی که از هر 10000 نفر آدم واجد شرایط، یک نفر میاد بالا.حالا شما که حتی واجد شرایط هم نیستی.راستش رو بخواین با این سطحی که شما دارین، من بعید میدونم شما بتونید حتی تو ایران هم ستاره ی موسیقی بشین.
با این حال اگه هنوز هم تصمیم دارین خودتون رو محک بزنین، بچه هایی بودن و هستن که مسیری که شما رفتی رو از بچگی طی کردن و خیلی مشکل خاصی تو موسیقی ندارن.این بچه ها جمع های خودشون رو دارن و بودن تو این جمع ها میتونه بهتون کمک کنه.من اینستاگرام یکشون رو دارم، می تونید از ایشون اطلاعات بیشتری بگیرید. نزدیک شدن به این جمع ها و دیدن این افراد میتونه شمارو واقع بین تر بکنه.

*********************************************************************
واسه هر دمو چقدر وقت بزارم مناسبه حتما باید کل اهنگ رو بخونم؟؟؟ از چه اهنگ هایی استفاده کنم بهتره؟
استعداد خیلی مهم تر از زمان شروع میتونه باشه از 4، 5 سالگی تا الان که 16 سالمه زبان انگلیسی کار میکنم و اینو میدونم که از خود امریکایی ها بدون لهجه تر هستم اما خب 11 سال وقت گذاشتن واسه 2 زبان سال های زیادی رو میگیره ازت اما من دیدم کسانی رو که در کمتر از سه ماه تونستن کامل مسلط بشن. داخل شرایط سخت میتونیم به استعداد ها پی ببریم. نمونش دوست من اون هم باید میگفت من که از بچگی اموزش ندیدم پس باید قیدش رو بزنم. گفتم که موسیقی اخرین امید من نیست و شاید تونستم داخلش موفق بشم.
سن چقدر مهمه یعنی باید حتما از 6 سالگی شروع میکردم؟ نمیشه تا 18 سالگی تمرین کنم و اون زمان واسه شرکت ها دمو بفرستم؟ میتونم خودم شعر بنویسم حتی.
امید اخرین چیزیه میمیره اما متاسفانه چه بد است که باید در این سن این رو بگم. خیلی از خواننده ها از 15 14 سالگی شروع به خوندن کردن و اما بعد چند سال تونستن به موفقیت برسن (مثلا 19 یا 20) اما داشتیم خواننده های خیلی خوبی که از 19 سال شروع کردن و در 20 سالگی حتی از دسته اول موق تر بودن.
سوال اگه شرکت نشر بپذیره یعنی قسمت زیادی از راه رو رفتم و من به خودم اعتماد دارم.
 

grounded

عضو سایت
6/12/18
9
22
قم
تنها چیزی که میتونم بهت بگم و تجربه ی خود من هست، اینه که شروع کن و دیگه به شدن یا نشدنش فکر نکن!برو یه میدی کیبورد 49 کلاویه ای بخر(Alesis V49 خوبه)، بگو این تابستون که میاد(اگه کار مهم دیگه نداری) میخوام خودم رو وقف موسیقی بکنم ببینم تا کجا پیش میرم! میدونم چیزی نمیشی ها :roflmao: میدونم تا 4 میلیون تومن تو پاچت میره:banghead-46: ولی این 3 ماه زمان و اون 4 میلیون تومن هزینه کردن باعث میشه تو خودت به این موضوع برسی که آیا مناسب برای فعالیت در موسیقی هستی و اصلا مقدماتش رو میتونی طی کنی یا نه.باعث میشه تا آخر عمرت هی نگی اگه تو موسیقی میرفتم فلان میشد و بهمان. سال ها و روزها ذهنت مشغول نباشه و با دیدن موزیسین های دیگه فکر نکنی اگه من هم کار می کردم مثل این ها میشدم! یه بار به صورت عملی و واقعی باهاش روبرو بشی و تکلیف ات رو معلوم کنی.
بعد یه DAW نصب کن مثل Ableton live. هیچ وی اس تی هم بهش اضافه نکن.نرم افزار به اندازه کافی داره. برو سرچ کن توی یوتیوب Music theory. اصلش اینه که باید بری حداقل 5 سال پیانو کار کنی تا به شکل اصولی با موسیقی و نوازندگی آشنا بشی،کاری که خود من کردم.ولی چون شما هدفت نه نوازندگی هست و نه نت خوانی و ... و صرفا میخوای ببینی مال این فضا هستی یا نه، بهت پیشنهاد می کنم فقط خود Basic music theory رو یاد بگیری.این دوتا آموزش بد نیست.اگه جاهاییشون هم نت خوانی داشت نبین.
بعد از این که با مفاهیم کلی موسیقی آشنا شدی،برو کوردهای های اهنگ مورد علاقه ات رو سرچ کن. مثلا بنویس: Maroon5 - Memories chords
سعی کن فقط کوردها اهنگ رو توی یه میدی کلیپ با پیانو در بیاری. معمولا ترکیب پاپ هایی که میشنویم اینه:
Intro, Verse1, Pre chourse, Chourse, Verse2, Pre chourse, Chourse, Bridge,Pre chourse, Chourse, Outro
آهنگ زیر یه نمونه ای که همین ترکیب رو داره:
وقتی بتونی این ترکیب رو برای آهنگ ات در بیاری تازه ساختار کلی یه آهنگ رو یاد گرفتی و میتونی دمو رو بسازی. من تا همینجا میتونستم کمکت کنم،چون فقط میخواستم کوردها رو یاد بگیری و بتونی توی نرم افزار درشون بیاری.ولی خوانندگی مقوله ی اصلی که باید بلد باشی.باید برای اون سال ها کلاس بری و تمرین کنی و مثلا فردا روی استیج اصلی ترین کار تو همین خواندنه.اون رو دیگه توی سه ماه نمیتونی ببندی و باید کلاس بری، چیزی که هم یادگیری اصولی موسیقی رو میطلبه و هم نمیدونم چندسال زمان. تازه بعد از همه ی این ها(مینیمم 5 سال بزار برای کلاس خوانندگی) شما میتونی با ده ها هزار نفر جوون بومی آمریکا و کشورهای انگلیسی زبان وارد مسابقه برای جلب نظر لیبل ریکوردها بشین،اونهم بشرطی که اونموقع تو کشوری مثل کانادا باشین و باز هم بشرطی که بتونین نیتیو انگلیسی رو صحبت کنین.
من دیگه راهنمایی هام رو کردم بقیه اش با خودتونه.
 
آخرین ویرایش:

grounded

عضو سایت
6/12/18
9
22
قم
امید اخرین چیزیه میمیره اما متاسفانه چه بد است که باید در این سن این رو بگم. خیلی از خواننده ها از 15 14 سالگی شروع به خوندن کردن و اما بعد چند سال تونستن به موفقیت برسن (مثلا 19 یا 20) اما داشتیم خواننده های خیلی خوبی که از 19 سال شروع کردن و در 20 سالگی حتی از دسته اول موق تر بودن.
شما هیچ خواننده ای رو پیدا نمی کنید که از 19 سالگی موسیقی رو شروع کرده باشه و در 20 سالگی موفق شده باشه.آدم باید پشت امیدش منطق باشه و نه احساس صرف.احساس و شور و اشتیاق (اگه صادق باشه) پیشراننده ی خوبی هست ولی به هیچ وجه کافی نیست،شرط کافی عقلانی بودن راهی هست که انتخاب می کنید.همین بالا براتون من پروسه رو رفتم جلو دیگه، شما سر خوانندگی حداقل نیاز به زمان داری که باز تو همون خوانندگی هم باید یه ساز ترجیحا پیانو رو بلد باشین. رک بگم شما هیچ شانسی در خود موسیقی نداری برادر من.ولی صنعت موسیقی فقط برای خواننده ها نیست.شما میتونید برین و پرودوسر بشین. خیلی از خواننده ها کنار خودشون یه پرودوسر دارن و اون براشون کارهاشون رو انجام میده.یه سری دیگه از پرودوسر ها هم خودشون پروژه میگیرن و وبسایت مخصوص خودشون رو دارن و در صورت خوشنام بودن پروژه ی بین المللی میگیرن مثل ایشون:
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید

شما به عنوان یه پرودوسر وظیفه دارین تا قطعه ی دمو رو در نرم افزار درست و تکمیل کنید و همینطور میکس و یا مسترینگ پروژه رو هم انجام بدین.گرچه در لول حرفه ای باز این ها رو افراد جداگانه تخصصی کار می کنند. مثلا ایشون تخصصی کار مستر انجام میده ولی میتونید بهشون میکس هم بدین.شما مشکلی برای ورود به این زمینه ندارین.

پوزیشن شغلی دیگه ای که در زمینه ی موسیقی هست، بسیار خوبه و حتی میتونم بگم شانس موفقیت بالایی توش دارین، این هست که تو همون ریکورد لیبل ها دیجیتال مارکتر بشین و به بندها و آرتیست ها کمک کنین رشد کنن.خوبی این پوزیشن اینه که هم میتونین راحت تر مهاجرت کنید، هم این که این شغل رو در صنعت های دیگه هم نیاز دارن و بیکار نمیمونین، و هم این که نه به قیافه تون کار دارن و نه زبونتون براتون مشکل ساز میشه.
لیبل ریکوردها برنامه های اینترشیپ هم دارن، مثلا این صفحه ی جاب ها و اینترنشیپ اتلنتیک ریکوردز هست:
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
اگه بتونین تو یه کالج در رشته های مرتبط قبول بشین بعد میتونین اینترنشیپ رو هم در این لیبل ریکوردها بگذرونین.
من تاجایی که میتونستم راهنمایی تون کردم، امیدوارم در هر مسیری که انتخاب می کنین موفق باشین.
 

Sami.s

عضو سایت
1/5/20
16
16
تهران
شما هیچ خواننده ای رو پیدا نمی کنید که از 19 سالگی موسیقی رو شروع کرده باشه و در 20 سالگی موفق شده باشه.آدم باید پشت امیدش منطق باشه و نه احساس صرف.احساس و شور و اشتیاق (اگه صادق باشه) پیشراننده ی خوبی هست ولی به هیچ وجه کافی نیست،شرط کافی عقلانی بودن راهی هست که انتخاب می کنید.همین بالا براتون من پروسه رو رفتم جلو دیگه، شما سر خوانندگی حداقل نیاز به زمان داری که باز تو همون خوانندگی هم باید یه ساز ترجیحا پیانو رو بلد باشین. رک بگم شما هیچ شانسی در خود موسیقی نداری برادر من.ولی صنعت موسیقی فقط برای خواننده ها نیست.شما میتونید برین و پرودوسر بشین. خیلی از خواننده ها کنار خودشون یه پرودوسر دارن و اون براشون کارهاشون رو انجام میده.یه سری دیگه از پرودوسر ها هم خودشون پروژه میگیرن و وبسایت مخصوص خودشون رو دارن و در صورت خوشنام بودن پروژه ی بین المللی میگیرن مثل ایشون:
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید

شما به عنوان یه پرودوسر وظیفه دارین تا قطعه ی دمو رو در نرم افزار درست و تکمیل کنید و همینطور میکس و یا مسترینگ پروژه رو هم انجام بدین.گرچه در لول حرفه ای باز این ها رو افراد جداگانه تخصصی کار می کنند. مثلا ایشون تخصصی کار مستر انجام میده ولی میتونید بهشون میکس هم بدین.شما مشکلی برای ورود به این زمینه ندارین.

پوزیشن شغلی دیگه ای که در زمینه ی موسیقی هست، بسیار خوبه و حتی میتونم بگم شانس موفقیت بالایی توش دارین، این هست که تو همون ریکورد لیبل ها دیجیتال مارکتر بشین و به بندها و آرتیست ها کمک کنین رشد کنن.خوبی این پوزیشن اینه که هم میتونین راحت تر مهاجرت کنید، هم این که این شغل رو در صنعت های دیگه هم نیاز دارن و بیکار نمیمونین، و هم این که نه به قیافه تون کار دارن و نه زبونتون براتون مشکل ساز میشه.
لیبل ریکوردها برنامه های اینترشیپ هم دارن، مثلا این صفحه ی جاب ها و اینترنشیپ اتلنتیک ریکوردز هست:
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
اگه بتونین تو یه کالج در رشته های مرتبط قبول بشین بعد میتونین اینترنشیپ رو هم در این لیبل ریکوردها بگذرونین.
من تاجایی که میتونستم راهنمایی تون کردم، امیدوارم در هر مسیری که انتخاب می کنین موفق باشین.
چرا شما صد درصد مطمعن هستید من نمیتونم؟!
انریکه از 18 سالگی شروع کرد و خودش داخل مصاحبه گفت کمتر پدرش رو میدیده و زمانی که دانشجو بوده میره سراغ خوانندگی.
من مشکل شغلی ندارم همون اول گفتم میخوام علاقم رو دنبال کنم.
واقعا چرا میگید نمیشه مگه از من تست استعداد و صدا و توانایی و ... گرفتید؟
المپیک زمستانی سوچی در رشته اسکی صحرا نوردی ورزشکاری بود که در کشورش هرگز ن برفی بود ن مکانی که بشه داخلش تمرین کرد . خب اون کار محالی رو انجام داد که به معنای واقعی کلمه نشدنی بود. میتونم گیتار رو خیلی زودتر یاد بگیرم با این سرعتی که شما میگید مدونا هنوز باید تحت اموزش باشه :laugh:
مگه باید واسه هرچیزی زیاد وقت گذاشت؟ بله خواهان موسیقی اونور خیلی زیاده ما میگیم با 10000 نفر هم رقابت داشته باشم شما اصلا اطلاعی از امار کنکور کشور ما و درصد احتمال موفقیت دارید؟ من اینجوری حساب نمیکنم شانس من 1 در بین 10000 نفره. چون تعداد زیادی از اون ها در دسته های 1 و 2 و 3 و4 میشه دسته بندیشون کرد و شاید 6000 تا از اون ها داخل دسته 4 باشن. و شاید فقط 30 40 رقیب قوی بمونه از اینا که بستگی به عملکرد من و تعداد پذیرش اون شرکت داره.
شما میگید 5 سال طول میکشه پیانو یاد بگیره اما بهترین اونه که زیر یک سال یاد بگیره.
هر چی میگردم اکثرا نهایتا از 14 یا 15 سال شروع کردن و یکی دو سال زودتر از من شاید.
اینو اگه تونستی جواب بده پیانو یا گیتار رو کسی واسم بزنه و من بخونم اشکال نداره؟
 

grounded

عضو سایت
6/12/18
9
22
قم
1.شما بخوای بخونی نیازه به یادگیری ساز داری.بیشترش رو از کسایی که کارکردن بپرسید.
2.مگه نمیگی پیانو رو میتونی زیر 1 سال یاد بگیری؟ خب چرا شروع نمیکنی؟
3.نه موردی نداره، میتونید برای اجراهاتون نوازنده استخدام کنید.
 

Sami.s

عضو سایت
1/5/20
16
16
تهران
1.شما بخوای بخونی نیازه به یادگیری ساز داری.بیشترش رو از کسایی که کارکردن بپرسید.
2.مگه نمیگی پیانو رو میتونی زیر 1 سال یاد بگیری؟ خب چرا شروع نمیکنی؟
3.نه موردی نداره، میتونید برای اجراهاتون نوازنده استخدام کنید.
من شروع کردم.داخل یک سال تمام تلاشم رو میکنم تا جایی که لازم باشه مسلط شم اگه بخوام داخل 5 سال یادبگیرم چ فرقی بین من و هزاران نفر که ادعا استعداد موسیقی میکنن هست؟ حرفت رو قبول دارم رقیب زیاده اما من معمولی باشم ازشون شکست میخورم پس باید تا جایی که میتونم تلاش کنم.
 
بالا