آخرین ارسال‌ها

درخواست صحبت و آموزش پیرامون صدابرداری فیلم

سلام دوستان , عزیزانی که تجربه دارند میتونن راجع به صدابرداری فیلم هم صحبت کنند کمی ؟ مثلا برای یک فیلم کوتاه نحوه صدابرداری با بوم بلند یا میکروفون یقه ای (زیر پیراهن) چه جوریه , من تو دهنم این هست که یه سیستم سیار مثل لپ تاپ بعلاوه ی یک کارت صدا هست که میکروفون های مورد نظر بهش وصل میشن و صدا مستقیم و در جدا از تصویر روی لپ تاپ ذخیره میشه آیا این صحیحه ؟ کلا میشه مسئلش رو باز تر کنید و راجع به انواع میکروفون های مناسب این کار و کارت صدا و کلا تجهیزات مناسب صحبت کنید و در نهایت راهکاری رو برای کارهای با بودجه کم پیشنهاد بدید اععم از تجهیزات ارزانتر و حتی ساخت یک سری ابزار
اینم بگم بیشتر تمرکزم رو فیلم کوتاه هست
 

Farhood

Capo del clan
21/12/11
2,625
53
.
خوب شد این تاپیک رو زدی. جای خالیش حس میشد.

صدابرداری سر صحنه ی فیلم به لحاظ تجهیزات به هیچ وجه پیچیده و پر هزینه نیست. اون چیزی که اذیت میکنه، ثابت نبودن لوکیشن ها و شرایط محیط و بازی بازیگرهاست. یعنی دقیقاً برعکس کار در استودیو!

برای ریکورد سر صحنه قدیم از ریکوردر ریلی «
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
» استفاده میکردند که خیلی هم گران بود. الآن از ریکوردرهای پرتابل دیجیتال استفاه میکنن که قیمت هاشون هم آنچنان گران نیست و کار با اونها هم برای کسیکه تجربه ی استودیو داره آسونه. مثل
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
. بعضی ها برای گرفتن نویز امبینس از این هَندی ریکوردرها (مثل
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
) هم استفاده میکنن که هم خودش میکروفون داره و راحت تره، و هم اینکه صدای محیط رو استریو میگیره.

وسیله ی بعدی مورد نیاز، یک هدفون پشت بسته هست که یوزرِ ریکوردر از اون استفاده میکنه.

بعد میکروفون گان سوپر کاردیوید (بعلاوه ی کپسول توری و کاور بادگیرش) و بوم میکروفون (که میکروفون روی اون نصب میشه) آخرین وسایل لازم هستند. دیگه بلحاظ تجهیزات چیز دیگه ای نمیخوای.

51SzOwqVIjL.jpg
413Avq2sncL._SY355_.jpg
Microphone-Pickup-Patterns.jpg
RehDA.jpg



میکروفون HF (یقه ای) هم موردیه که همیشه استفاده نداره. بسته به شرایط داستان ممکنه استفاده بشه که اون هم دردسر خودشو داره.

لپتاپ حالا شاید که کارتو راه بندازه، ولی وسیله ی حرفه ای برای این کار نیست. بخاطر ثابت نبودن لوکیشن و شرایط محیط، هم دست و پا گیره و هم اذیت کننده. تازه یه آدیو اینترفیس هم پا به پای لپتاپ باید جابجا بشه.

ولی کلآً این تجهیرات نیست که باید ازش بترسی، بُعد غیر تجهیزاتیِ این کاره که یکی از سخت ترین و پر دردسر ترین کارهاست!
لوکیشن ها در فیلم مدام در حال عوض شدن هستند. و صدابردار باید در هر لوکیشنی با توجه به شرایط اکوستیکیِ اون محل خودشو تطبیق بده. مثلاً بازیگری که در حال حرف زدن از یک اتاق رد میشه و میره به یک اتاق دیگه، صدابردار با هر کلکی باید شرایط امبینت صدای اون بازیگر رو در هر دو اتاق با هم همگن بکنه. اتاق هایی که کف چوبی یا آجری دارن باید پوشیده بشن تا صدای راه رفتن بازیگر، لاین صدای دایلوگ بازیگر رو تخریب نکنه. صدای پا معمولاً صدابرداری نمیشه، در مرحله ی پست پروداکشن به فیلم اضافه میشه. اتاقی که قراره بازیگر اونجا بازی کنه و حرف بزنه، باید موقتاً سقف پوش بشه (بخاطر پیشگیری از ریورب اتاق) که معمولاً در ایران با نصب موقت پتو در سقف این کارو انجام میدن. وسایلی که بازیگر ممکنه با اونها کار کنه (از لیوان و قاشق و چنگال گرفته تا اصلحه و موبایل و هر چیز دیگه ای) باید میوت بشن. چون اگه حین صحبت بازیگر صدایی از اونها در بیاد، لاین صدای بازیگر رو تخریب خواهد کرد. لاین دایلوگ و لاین افکت تا حد امکان باید بصورت تفکیک شده به صداگذار تحویل داده بشه. مثلاً در یکی از فیلمها برای اینکه صدای لیوان که بازیگر روی میز میذاره در نیاد، صدا بردار اومد زیر لیوان یک تکه موکت چسبوند! اگر لازم باشه، زیر کفش بازیگر هم باید این کار انجام بشه.

حالا تمام این مواردی رو که در پاراگراف بالا نوشتم فقط مربوط به وضعیت صدابرداری در یک لوکیشن ساده بود: یک اتاق. حالا فکر کن به لوکیشن های دیگه و هر کدوم با شرایط خودش: خیابان، مدرسه، سالن مهمانی، زیر باران، داخل ماشین، استادیوم ورزشی، بیمارستان، داخل هواپیما، شهر بازی، کنار دریا ... :dead-95:

در صدابرداری فیلم شرایط هیچ لوکیشنی با دیگری یکی نیست. صدابردار فیلم باید خلاق باشه تا برای هر شرایطی وضیت صدابرداری خودش رو سریعاً با اون مچ کنه. میشه گفت که در این کار «تجربه» اولین اهمیت رو داره. تمام چیزهایی هم که من در این پست گفتم، شاید یک صدم این حرفه هم نباشه.
 

فایل های ضمیمه

wow خیلی کار سختیه ! این رو میدونستم که ساند افکت ها در پست پرو اضافه میشن ولی مثلا فرض کن من و شما در یک قاب هستیم (نه قاب های جدا) بعد من دارم چاییم رو هم میزنم در لیوان شیشه ای و شما هم که نزدیک من هستید دارید صحبت میکنید و باید صداتون ریکورد بشه ! حالا چحوری جلوی ظبط این صدای برخورد قاشق به شیشه رو باید گرفت و خیلی دیگر از این موارد . اگر این تاپیک یه تاپیک جامع بشه به همت شما و کمی اینجور تکنیک های فنی هم بررسی بشه خیلی عالی میشه , راستش بنده کار فیلمسازی رو شروع کردم و خوب بسته به شرایط فعلا low budget هست دیگه و باید تا میتونم همه کارها رو خودم بکنم تا انشاالله بعد ها بشه با بودجه مناسب کارهای تیمی بهتری ساخت . من تا همین الان نمیدونستم این چیزهایی رو که فرمودید ! خدا میدونه همین دو خط تکنیک که گفتید میتونه از چه فاجعه هایی که ممکن بود در آینده از سر بی تجربگی رقم بزنم جلوگیری کنه مثلا تکینک فرم دادن موکت به شکل کفش و اتصالش به کف کفش بی نظیره ! خواهش میکنم اگر امکان داره براتون این تاپیک رو از این نکات فوق العاده که من در آموزش های صدابرداری فیلم هم میتونم بگم ندیدم غنی کنید .

در پایان یه سوال شخصی هم داشتم دوباره : میشه یه پکیج بسیار بسیار بسیار ارزان قیمت رو برای شروع صدابرداری در فیلم کوتاه که پیچیدگی خاصی هم نداشته باشه معرفی کنید ؟
مثلا یه میکروفون از اینهایی که تا یه برد خاصی رو فقط میگیرن و اینطوری نویز های ماشین و بوق و مردم رو ظبط نمیکنن و فقط صدای بازیگر رو میگیرن(آیا این معمول هست و استفاده میشه ؟ درسته دیگه ؟) یه مدل ارزونش یه کارت صدا یا چیزی که لازمه برای اتصال و کلا یه بسته کاملا ارزان برای فیلم با بودجه کم میشه لطفا پیشنهاد بدید
 

Farhood

Capo del clan
21/12/11
2,625
53
.
خب خوبه که رفتی تو کار فیلمسازی. شاید که بهتر از موسیقی بشه باهاش پول درآورد!
سالها پیش من هم تو کار فیلمسازی بودم. دهه ی منحوس شصت شمسی یه دوره فیلمسازی رفتم در «سینمای جوان». فیلم کوتاه یا مستند میساختیم، تو فستیوالها میفرستادیم و دعوت میشدیم و . . . خلاصه کلی تجربه ی جالب. البته نه با فرمت ویدئویی. با فرمت Super 8 . اون موقع ها خبری از ویدئو کپچر و این چیزها نبود. نه آنالوگ و نه دیجیتال. خبری از کامپیوتر و نرم افزار هم نبود. تمام پروسه ی ادیت و میکس و صدا و . . . بصورت کاملاً میکانیکی انجام میشد. کار فیلمسازی منهای بودجه، سر و کله زدن میخواد! یه کار کاملاً گروهیه که فقط باید سر و کله بزنی باهاشون. من هم موقعی که دیدم سر و کله زدن کار من نیست، براحتی گذاشتمش کنار. کار انفرادی با روحیه من بیشتر سازگاره. برای همین، فیلمنامه نویسی رو که یک کار انفرادی در سینما محسوب میشه، هنوز هم گاهاً انجام میدم. البته بعضاً فیلمهای Conceptual که نیازی به خدم و حشم نداشته باشه هم انجام میدم، مثل این:

برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید

یه راه ارزان که بتونه بدون داشتن ریکوردر برای صدابرداری سر صحنه کمکت کنه، اینه که میکروفون رو مستقیم بدی به ورودی صدای دوربین. در این حالت میکروفون آنبرد خود دوربین میوت میشه و صدایی که خودت میگیری صاف میافته کنار خود تصویر. این شکلی دیگه نیازی به ریکوردر پرتابل نداری. البته این کار غلطیه در اصل. چون در حین تدوین فیلم، تدوینگر به صدای آنبرد دوربین نیاز داره که بتونه برای سینک کردن صدا، بعنوان لاین صدای شاهد ازش استفاده کنه. ولی حالا که دنبال راه ارزون میگردی میتونی این کارو بکنی.

از این «کارت صدا» کلاً بیا بیرون! کارت صدا مال استودیو یا استیج هست، نه لوکیشن های آزاد. بچه های موزیک معمولاً میچسبن به کارت صدا. بعد اینکه ما میکروفونی که تا یه مسافتی رو فقط بگیره، یا اینکه فقط صدای انسان رو بگیره ولی صدای ماشین ها رو تو خیابون نگیره، نداریم. نمیدونم چرا یه همچین چیزی گفتن بهت. میکروفون مگه آدمه که بهش سفارش کنی «جون من فقط صدای بازیگر رو بگیر»؟! برای محدود کردن گرفتن صدا با میکروفون، تنها کاری که میشه کرد اینه که میکروفونی استفاده کنی که «جهت» گرفتن صدا رو دقیق تر انجام بده. برای همینه که از میکروفونهای گان سوپر کاردیوید استفاده میکنن. این میکروفون ها رو وقتی جهت شوتینگشونو مستقیم میگیری رو به دهان بازیگر، بیش از 80 درصد صدای بازیگر رو میگیره و حداکثر 20 درصد از صدای محیط رو میگیره. این دیگه نهایت تفکیکِ جهتی هست که یه میکروفون میتونه انجام بده. اگر هم که از انواع دیگه ی میکروفون استفاده کنی، درصد ورود صدای محیط بیشتر میشه.

این میکروفون های HF (یقه ای) هم که سراسر دردسره. وقتی میکروفون رو طوری نصب میکنی که سَریِ خود میکروفون بیرون باشه، توی تصویر دیده میشه. وقتی هم که داخل جیب یا لباس قایمش میکنی، شروع میکنه به گرفتن نویز خِرخِر لباس. مکافاتیه! با چرخش سَر بازیگر به چپ و راست هم حجم صدا کم و زیاد میشه. تازه جهت صداگیریش هم وایده و هر صدایی توی محیط باشه رو میگیره.

میکروفون گان رو نمیتونی بذاری کنار و حذفش کنی از لیست. این نوع میکروفون اولین و مهم ترین وسیله برای صدابرداری سر صحنه هست که نمیتونی خذفش کنی و دنبال یه چیز ارزون تر بگردی. شاید هم این کارو بکنی، ولی موقع میکس و ادیتِ صدا، شدیداً به مشکل میخوری. بعدی هم یه کابله و یک بوم بلند که بتونه میکروفونتو نگه داره. دیگه کمتر از این راه نداره حاجی!

اون موردی هم که گفتی دوتا بازیگر در یک فرِیم و صدای قاشق چایی . . . بسته به شرایط کارهای مختلفی میشه انجام داد. معمولاً در این شرایط کارگردان پیشنهاد «وقفه» میده. یعنی موقع صحبت کردن شخصیت A، شخصیت B با یک بازی خاص وقفه ایجاد میکنه در چرخوندن قاشق. و یا بازیگر A خودش موقعی که صدای قاشق میاد دایلوگش رو موقتاً قطع میکنه و بعد باز شروع به صحبت میکنه. و یا اینکه از قاشق خاصی که در اصل فلزی نباشه استفاده میکنن تا بعداً صداگذاری بشه روش. تمام اینها بسته به شرایط داستان تصمیم گیری میشه.
 
ممنون فرهود جان - راجع به اون میکروفون منظورم این نبود که محدودش کنی و بگی چه صدایی رو بگیر چه صدایی رو نگیر - شنیده بودم میکروفون هایی هستند (فک کنم خازنی - دقیق نمیدونم واقعا چرا دروغ بگم) که مثلا تا یه مسافت خاصی رو ظبط میکنن مثلا نیم متر رو (مثال زدم) و بیشتر از اون رو خود میکروفون قابلیتش اینه که توان دریافت رو نداره و اینطوری مثلا اگر من 7 متر مثلا با خیابون فاصله دارم و میکروفون جلوی کاراکتره اون فقط میتونه همین فاصله رو ظبط کنه و بیشتر از این رو امواج رو دریافت نمیکنه پس صدای خیابون رو نمیگیره یا کمتر میگیره - حالا نمیدونم اشتباه هست و یا درست این دیگه اونشو شما استاد هستید . اگر مزاحمت نیست من سوال داشتم در این مورد تو همین تاپیک ازتون بپرسم یه موقع هایی. ممنون واقعا

بعد تو بین همین میکروفون های گان شما چه مدلی رو در رنج پایین پیشنهاد میدین ؟ مثلا من تا 2 میلیونشم سرچ کردم دیدم حالا شما تو رنج پایین چی پیشنهاد میفرمایید

یه رکوردر خوب و ترجیحا رنج پایین هم اگر معرفی کنید ممنون میشم برای شروع فک نکنم بیش از یه کانال نیاز باشه.
 

Farhood

Capo del clan
21/12/11
2,625
53
.
خب یه همچین چیزی نیست دیگه. اصلاً اینکه بخوایم «مسافت» رو فاکتوری برای مرزِ دریافت و عدم دریافت صدا برای میکروفون در نظر بگیریم، کاملاً غیر علمیه. حالا هر نوع میکروفونی که باشه. مرز دریاف و عدم دریافت صدا برای میکروفون رو «جهت» شوتینگ اون تعیین میکنه، نه فاصله اش با منبع صدا.

روی مثالی که زدی اگر صحبت کنیم، اگر محدوده دریافت صدای میکروفون شما واید باشه، حتماً صدای ماشینها رو هم خواهد گرفت، ولو اینکه فاصله اش 7 متر که نه 20 متر هم باشه. ولی اگر محدوده دریافت صدای میکروفون شما زاویه بسته باشه (میکروفون های گان سوپر کاردیود) میتونی زاویه شوتینگ میکروفون رو طوری تعریف کنی که خیابان و ماشینها در داخل مسیر دریافت صدا نباشن، که در این حالت هم اینطور نیست که صدای ماشینها رو اصلاً نگیره. خیلی کم میگیره. و این هم بستگی به شدت شلوغی خیابون داره.

000.jpg

00.jpg

در ضمن، یکی دیگه از فاکتورهای مربوط به کنترل دریاف یا عدم دریاف (یا دریافت ضعیف تر) صدای محیط، تنظیم گِین هست که روی ریکوردرهای پرتابل و دوربین تصویربرداری وجود داره.

آدیوتکنیکا یه مدل گان زده که قیمت خیلی خوبی داره.
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید


این 170 دلار قیمتشه. حال نمیدونم ایران بشه گیر آورد یا نه. شما بهتر از من میتونی جستجو کنی. یه استپ قیمت بالاتر از این
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
هست که 270 دلار قیمتشه. زاویه ی Rode NTG-2 بسته تر از اون آدیو تکنیکا هست که طبعاً شوتینگ دقیق تری هم میده.

معمولاً فیلمسازهای آماتور و کم بودجه از ورودی جک Zoom H4n برای ریکورد استفاده میکنن. چون ورودی XLR داره که مناسب کابل میکروفونه. ولی شما میتونی از
برای مشاهده لینک‌ها لطفا ورود یا ثبت نام کنید
استفاده کنی که ارزونتره. ولی پلاگ انتهای کابل میکروفون رو باید از XLR نَری تبدیل کنی به TS 1/8.

در ضمن شما اصلاً نیازی به دو کانال نداری. به دلایل خیلی مفصّل حتی در هالیوود هم صدای بازیگر رو استریو نمیگیرن. در کار صدابرداری برای فیلم، استریو فقط برای گرفتن امبینس استفاده میشه.
 
30/7/19
1
سلام
اگه وقت کردید
به سوال من هم جواب بدید
واقعا منتظرم
 
بالا