.::خلع سلاح::.

شروع موضوع توسط AminSHeykhi ‏9/9/16 در انجمن اشعار کاربران

تاپیک .::خلع سلاح::. تالار اشعار کاربران در persian-music.org.

  1. AminSHeykhi

    AminSHeykhi عضو سایت هنرمند

    تاریخ عضویت:
    ‏27/6/13
    ارسال ها:
    242
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    بوشهر
    امتیازات:
    +449 / 0 / -1
    نبود هیچ کسی تا همه کَسم بشود
    نبود راه فراری که گریه کم بشود
    منی که غرق شدم زیر گریه های خودم

    که صبح و ظهر بمیرم که شب بمیرم تر
    که هر سه وعده غدایم سه قطره سم بشود
    ببین: تمام شدم بی تو پا به پای خودم!

    مدام خلع سلاحم کنی بدون نبرد
    و مرگ روی دلم پرچمش علَم بشود
    که در سرنگ نشسته فقط هوای خودم

    به جاده ها بزنی تا رها شوی اما
    تمام خاطره ها با تو هم قدم بشود
    نشسته است خدا بی تو در عزای خودم

    عجیبه عکس تو لرزید توی دستم تا
    جهان توی گلویم دوباره بم بشود
    که بم نبود صدایم اگرچه بم شده ام...
    که بم نبود صدایم اگرچه بم شده ام...


    امین شیخی
     
    آخرین ویرایش: ‏9/9/16
    • خوشم اومد خوشم اومد x 3
    • برنده برنده x 1
  2. sparrow

    sparrow مدیر تالار شعر و ترانه تیم مدیریت مدیر تالار

    تاریخ عضویت:
    ‏12/8/09
    ارسال ها:
    396
    محل سکونت:
    شیراز
    امتیازات:
    +1,705 / 0 / -2
    قالبی هم هست که نیازموده باشید؟ :D
    حس میکنم (عجیبه ) اشتباه تایپی بوده است. اگر اشتباه نکنم؛ (عجیب) صحیح بوده چون در شکل اول، از فرم معیار؛ به محاوره میروید.
    و اینجا: (نشسته است خدا بی تو در عزای خودم ) از ضمیر مشترک (خودم) استفاده کرده اید که گمان میکنم بی مناسبت است. شاید هم نباشد اما در حالت معمول چنین جمله ای نمیسازیم و میگوییم: کسی (خدا ) در عزای من نشسته است، یا من در عزای خودم نشسته ام.
    باقی ماجرا اما؛ مثل همیشه عالیست. همقدم شدن اجباری با خاطره هایی تعقیب کننده؛ شرح بغض، بدون استفاده از خود کلمه و... اینها فرق میان شعرست با کلامی که فقط موزونست.
     
    • موافقم موافقم x 2
    • خوشم اومد خوشم اومد x 1
  3. AminSHeykhi

    AminSHeykhi عضو سایت هنرمند

    تاریخ عضویت:
    ‏27/6/13
    ارسال ها:
    242
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    بوشهر
    امتیازات:
    +449 / 0 / -1
    سلام
    مرسی واقعا... خیلی وقت بود چیزی ننوشته بودم و سعی کردم دیروز یه چیزی بگم که دستام گرم بشه باز... دقیقا "عجیبه" اشتباهه و من دقت نکردم چون اینجوری دوگانگی زبان بوجود میاد. در مورد مصرع در عزای خودم هم حق با شماست. حتما ویرایشش میکنم. ما "خودم" رو وقتی میاریم که فاعل و مفعول خودمون باشیم ولی اینجا فاعل خداست. در آخر هم مثل همیشه از لطف بیش از حدتون ممنونم.
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 2