تهرانِ من !

شروع موضوع توسط M19 ‏20/5/12 در انجمن اشعار کاربران

تاپیک تهرانِ من ! تالار اشعار کاربران در persian-music.org.

  1. M19

    M19 عضو سایت هنرمند

    تاریخ عضویت:
    ‏6/4/10
    ارسال ها:
    363
    جنسیت:
    مرد
    محل سکونت:
    تهران
    امتیازات:
    +279 / 0 / -0
    نرم افزار:
    adobeaudition, cubase, reason
    تهرانِ من !



    وای که چقد دلم برات تنگ میشه تهران ، وقتی که تنهایی میرم کافه توی رشت
    وقتی که قهوه می خورم یادت می افتم ، تو نامجو بودن با تو تا ساعتِ هشت

    وقتی تو دوری سوتُ کورِ این خیابون ، هیچ عابری حالِ گذر کردن نداره
    حتی فرو می بره آسمون تو عمقش بغضی که نمیشکنه نمیتونه بباره

    وقتی که رد میشم از اون کلانتری باز ، یادم میاد اون شب تو بارون زیرِ یک چتر
    با ترس می رفتیم ولی پایانِ غم بود ، توی کتابِ دلهره نقطه سرِ سطر

    عطرِ تو مونده تو هوایِ این حوالی ، این کوچه ها از من سراغت رُ میگیرن
    زرد میشه هر سبزی اگه اینجا نباشی ، گل های رز توی نبودِ تو میمیرن

    بی تو چقد هر لحظه ی این شهر سردِ ، وقتی تو نیستی ثانیه م یک سال میشه
    تمومِ ساعت ها میخوابن روی یک تایم ، تقویمِ روی میز تکرارِ همیشه

    وقتی نباشی تجزیه میشم میونِ ، هر برگِ بوفِ کور ، میشم یه نیهیلیست
    از کافکا رد شدن برام آسون میشه ، شبیه اونکه اهل هیچ شهری دیگه نیست

    وقتی نباشی ساز ها ناکوک میشن ، زندونیِ هر حسی تو اعماقِ این تن
    تهرانِ من ! تراژدی یعنی تو و رشت ، یعنی دویست مایل ، تا تنهاییِ من​


    محمد.ع
     
    • خوشم اومد خوشم اومد x 2
بارگذاری...