تنبیه

تنبیه در لغت به معنی بیاگاهانیدن، بیدار گردانیدن، واقف کردن بر چیزی، و در روان‌شناسی، به هر گونه محرک بیزارکننده‌ای گفته می‌شود که در کاهش نیروی (یا احتمال وقوع) پاسخ برابر با آن، اثر فوری اما موقتی داشته باشد. تنبیه تحریکی است که به خاطر انجام رفتاری خاص، از طرف ارگانیسم دریافت می‌شود و عاملی برای متوقف ساختن یا جلوگیری از بروز آن پاسخ است.اصطلاح تنبیه را هنگامی می‌توان بهتر درک کرد که رابطهٔ آن را با اصطلاح پاداش در نظر گرفت. تنبیه از لحاظ تأثیری که بر فرد دارد، عیناً متضاد پاداش نیست. در حالی که پاداش، احتمال رخداد پاسخ بخصوصی را «به طور دائم» افزایش می‌دهد تنبیه تنها یک اثر «موقتی» بازدارنده در بروز پاسخ بخصوص دارد.

View More On Wikipedia.org
  1. گذشت کودکانه

    گذشت کودکانه

    بعضاً فکر میکنم اگه این بخشش و گذشت فطری که در کودکان هست، نبود، چه انتقامهایی که در دنیا راه نمیافتاد! تصویرهایی که در زیر میبینید مربوط به خشونت علیه کودکان در فرهنگ چین هست. چین بزرگ، امپراتوری بزرگ تاریخ و کشوری که الآن مقام دوم در کشورهای ثروتمند جهان رو داره. در این تصاویر، بنام تنبیه،...