حیوان آزاری یا . . .؟

هشدار!
خطر آزار تصویری


D.jpg



















امیدوارم دوام آورده باشید که ویدئو رو تا آخر ببینید. چیزی که دیدید، نه آزار و اذیت هست، نه دشمنی و نه خشم و عصبانیت. شکنجه ی عمدی یک سگ خانگی توسط یک دختر جوان از تهران.

5644165156+4.jpg


ما معمولاً وقتی چنین صحنه هایی میبینیم، بلافاصله میگیم: "طرف بیمار روانیه"، تا با این جواب دم دستی خودمونو از زیرِ سنگینیِ ماجرا رها کنیم. اون دختر جوان بیمار روانی نیست. "بیماری" تعریف داره، و ما در روانشناسی هیچ بیماریِ تعریف شده ای برای حیوان آزاری نداریم. این یک تیپِ شخصیتیه. انواع اقسام تیپ های شخصیتی وجود دارن که در اطراف ما زندگی میکنند. هنجار یا ناهنجاری شخصیتی هم تعریف مطلق نداره. چون وابسته به فاکتورهای فرهنگیِ محیط رشد هست که در طول تربیتِ یک فرد از کودکی، شخصیتِ اون فرد رو میسازه، و با توجه به شکل و ساختار فرهنگی جوامع مختلف متغیر هست.

از این نوع تیپ شخصیتی که در ویدئو دیدیم در ایران زیاد هست (با توجه به نگرش ها و افکار بسته در ایران). اینها اصولاً از نمایش قدرت لذت میبرند. هر موجود ضعیف تر از خود اینها، هر آن میتونه قربانی اینها قرار بگیره. اون موجود ضعیف همیشه "حیوانات" نیستند. موجود قربانی میتونه یک فرزند باشه، میتونه یک کارمند زیر دست باشه و یا همسر یک مرد، یک دانشجو، دانش آموز و هر موجودی که ضعیفتر از اون تیپ ها هست. در واقع مشابه این اتفاق هر لحظه در حال انجام هست، ولی با توجه به ساختارهای فرهنگی، بعضی از این کارها در طول زمان عادی میشن و ناهنجار بودنشون دیده نمیشه. مثلاً همه ی ما با جمله ی "شوخی کردم" آشنایی داریم! این جمله زمانی استفاده میشه که یک شخص به عمد با یک حرکت یا یک جمله شفاهی موجب آزار یک فرد "ضعیف تر" شده، تا با اذیتِ غیر مستقیمِ اون شخص، قدرت خودشو به نمایش بذاره. رفتاری که به وفور در ایران رواج داره، ولی چون عادت کردیم، ناهنجار بودنشو دیگه تشخیص نمیدیم و شده بخشی از فرهنگ ما. حالا بطور تقریبی چند درصد از ما از این اذیت ها تحت نام "شوخی کردم" نمیکنیم؟ شاید 10 درضد از مردم ایران. و اون 10 درصد، تنها کسانی هستند که جزو این تیپ شخصیتی نیستند!

آزارِ یک ضعیف تر برای این تیپ شخصیتی برای لذت بردنشون کافیه، ولی نمایش اون به دیگران برای اونها لذت بیشتری داره. کما اینکه ویدئوی بالا رو که دیدید، خودش گرفته و در اینستاگرم خودش قرار داده. این خانم و امثال ایشون همیشه از این رفتارها با ضعفا دارند، فقط با لو رفتن اون رفتار توسط ویدئو، موضوع اهمیتِ خودشو نشون داده. فرض کنید همین خانم جوان فردا مسئول و یا رئیس یک جایی و تشکیلاتی چیزی بشه و یا حتی قانون گذار یا مجری قانون بشه. باز هم همون رفتار پا برجا خواهد بود، فقط در اشل متفاوت تر و بزرگتر (که مشابه این رفتارها رو از مسئولین کم ندیدیم). و نتیجه این میشه که در قوانین یک کشور 85 میلیونی نه برای حیوان آزاری محکومیتی وجود داره، و نه کودک آزاری.

این رفتارها در ایران و کشورهای مشابه محکومیت قانونی نداره. مجریان قانون صرفاً برای آرام گیریِ احساسات توده ی مردم و گذشت زمان (یا به عبارتی کُشتنِ زمان)، یکسری حرکات بی نتیجه انجام میدن و یا شروع میکنن به توجیه کردن موضوع: طرف روانپریشی داشته، رفتارش با اون سگ نتیجه ی مصرف مواد مخدر بوده، از طریق شبکه های اجتماعی گول شخص دیگری رو خورده بوده . . . و از این دست توجیهات.
  • تشکر
  • غمگین
واکنش‌ها: stefan, kiyan7 و Light

اطلاعات کلی

نویسنده
Farhood
نمایش‌ها
237
نظرها
3
آخرین بروزرسانی

نوشته‌های بیشتر در زندگی روزمره

نوشته‌های بیشتر از Farhood

اشتراک‌گذاری این مطلب