ریچارد بند، آهنگساز آثار مخوف دهه 80 مانند 'Ghoulies' ، برخی از ترفندهای کارش را برایمان بازگو می کند.

موسیقی متن فیلم ترسناک

آهنگساز ریچارد بند، که موسیقی متن بسیاری از فیلمای ترسناک دوران طلایی دهه هشتاد را نوشته است، بزودی موزیک فیلمهایی مانند Ghoulies (1985) TerrorVision (1986) و Troll (1986) را روی صفحات رنگارنگ واینل منتشر خواهد کرد. آثاری که تنها بخش کوچکی از ساخته های او هستند. او در طی سالهای طولانی و مخوف فعالیتش، موسیقی متن بیش از 140 فیلم ترسناک و فانتزی را ساخته است که بسیاری از آنها برای برادرش، چارلز بند، مدیر کمپانی امپایر پیکچرز، نوشته شده اند. رهبر ارکستر مردگان، از اسرار حرفه ای اش برایمان میگوید:

richard-band.jpg


🕸 نکته اول: سریع کار کنید

"من در دورانی کار می کردم که ایده قبل از نوشتن متن، فروخته می شد. Ghoulies فقط یک داستان دو صفحه ای با پوستر های خوب بود - یک گوبلین سبز در یک کاسه توالت. زمان کم و بودجه کمتری داشتیم. فرصتمان بطور غیر عادی کم بود، انگار میخواستیم فقط 20 دقیقه موسیقی اورجینال بسازیم"

ghoulies-ii-1988-toilet-scene-review.jpg


🕸 نکته دو: حال و هوای فیلم را مشخص کنید

"برای فیلم Troll ، قبل از فیلمبرداری باید آهنگی مینوشتیم که به عنوان" Cantos Profanae " قبل از اجرا پخش شود ، زیرا قرار بود همه ترول ها و شخصیت ها، این نوع آهنگ را مثل یک طلسم بخوانند و البته یکی از معدود مواردی بود که از فیلمبرداری جلوتر بودم ، بنابراین باید حال و هوای خاص فیلم را ایجاد می کردم. با خواندن فیلمنامه ، به وضوح احساس میکنید وقایع در زمان حال میگذرد، در حالی که به عرفان و فانتزی برمیگردد ، بنابراین لازمست این عناصر را کنار هم قرار دهید. اما ، در این مورد، موضوع مهم آن بود که ترول واقعاً به عنوان یک فیلم ترسناک طراحی نشده بود، بلکه در واقع ساخته شده بود تا بیشتر یک فانتزی خانوادگی برای نوجوانان باشد."

🕸 نکته سه: شما مجبورید پر شور باشید.

"من یک زبان ساختگی برای شعر" Cantos Profanae "اختراع کردم که ترکیبی بود از انگلیسی قدیمی و لاتین. این آهنگ پیشگویی در مورد جنگ قریب الوقوع، میان ترول ها و انسان ها و اینجور چیزهاست. روزهای مفرحی بود."

troll-featured-pic.jpg


🕸 نکته چهارم: در استفاده از "stinger" ها، صرفه جو باشید.

"استینگر ها، صداهای بلندی با زمان کوتاه هستند، برای اینکه شما را از روی صندلی بپرانند - به همین خاطر اسمشان را استینگر یا گزنده گذاشته اند. در واقع مثل "نیش" هستند. من به این نوع ابزار موسیقی، به عنوان مواردی نگاه میکنم که به ندرت استفاده می شوند ، زیرا به سرعت تبدیل به اصوات اضافی میشوند ، اما گاهی اوقات تهیه کنندگان یا کارگردان و ویراستاران موسیقی سیاست متفاوتی دارند. مثلا از شما می خواهند پنج یا ده استینگر ، دو ثانیه ای ایجاد کنید و شما باید بگویید ، "چشم ، بفرمایید خودتان را خفه کنید و هر جا دلتان خواست استینگر ها را بگذارید".

🕸 نکته پنجم: ایجاد موتیف برای نقش منفی

"این موتیف ها کمی فاصله ایجاد میکنند ، اما من همیشه تلاش می کنم تِم، یا موتیفِ خاص و برجسته ای ایجاد کنم که مخاطب بداند یک شخصیت خاص وارد صحنه میشود یا یک اتفاق خاص در حال رخ دادنست. به عنوان مثال موسیقی فیلم Re-Animator که در سال 1984 ساخته ام، برای آن یک تم کوچک و خاصی نوشته ام که همچون یک واسطه، به بیننده پیش آگاهی می دهد تا بداند هربرت وست، مشغول چه کاری است. بسیار شبیه کاری که جان ویلیامز در فیلم "آرواره ها" انجام می دهد."

NosferatuShadow.jpg


🕸 نکته شش: برای آزمایش میزان ترس ، یک موش آزمایشگاهی پیدا کنید

"شما نمی توانید خود را بترسانید، پس چطور باید بفهمید که موسیقی به اندازه کافی ترسناک هست یا نه؟ بچه دار شدن برای همین چیزهاست. (قوانین رسانه ای در کشورهای مختلف، تماشای فیلم های ترسناک را برای کودکان، در رده های سنی مختلف، محدود کرده یا مجاز نمیداند- مترجم) برای این کار، یک کودک اطرافتان داشته باشید. بچه را بیاورید و موسیقی را پخش کنید. اگر او بترسد، ، موسیقی اثر بخش است. در حقیقت ، من اغلب مجبور می شوم دخترم را از استودیو دور نگه دارم. مسلماً نمی خواهید کودک چهار ساله شما در استودیویی قدم بزند که در آن شما مشغول ساخت موسیقی صحنه مرگ کسی با ضربات چاقو هستید."

🕸 نکته هفتم: برای یک مکان ترسناک ایده ای در ذهنتان داشته باشید.

"من به یاد می آورم که وقتی پنج ساله بودم، فیلمی دیدم به نام (مهاجمانی از مریخ) یا چیزی شبیه این و در آن فیلم صحنه ای وجود دارد که هنوز در ذهنم مانده است. صحنه ای که مردم در حال راه رفتن هستند و ناگهان به زمینی که پر از تونل ها و سیاه چاله است مکیده می شوند. من و برادرم با فیلم های ترسناک و کمیک ها، بزرگ شده ایم. چیزهایی که همیشه برایمان سرگرم کننده بوده اند ، اما آن صحنه همیشه در ذهن من باقی مانده است.

Onc80h.jpg


🕸 نکته هشتم: برای درخواست های گروه آهنگسازی نکنید

"خدا آن روز را نیاورد! میدانید، من در برخی از برنامه های تلویزیونی مشارکت داشته ام که ناگهان 13 تهیه کننده نظراتشان را تقدیمتان میکنند. دارم میگویم فاجعه است که آن همه آدم بالای سرتان باشند. بنابراین من همیشه بیشترین تلاشم را می کردم که به حرف بیشترشان گوش ندهم. سراغ یک یا دو نفری بروید که قدرتمند تر هستند."

🕸 نکته نهم: انتظارات تولیدکنندگان را مدیریت کنید

"در زمان Ghoulies ، Troll و TerrorVision ، من موسیقی خودم را می نوشتم و در آخر با کارگردان و یک پیانو می نشستیم و من سعی می کردم آنچه را که قصد داشتم با ارکستر اجرا کنم، برایش توضیح دهم. این روزها ، حداقل در 70 درصد از مواقعی که فیلمی به شما می دهند ، یک ترَک موسیقی هم به عنوان نمونه ای از آنچه که دوست دارند برایشان بسازید ، ارائه می دهند. به طور حتم این اتفاق می افتد: موسیقی فیلم جنگ ستارگان را با یک ارکستر صد نفره می خواهند اما فقط چهار دلار و پنجاه سنت، پول دارند."


⭐ با تشکر از @Farhood گرامی بابت انتخاب و ویرایش مقاله