1. بخش مرکز دانلود افتتاح شد، توضیحات بیشتر را در این لینک بخوانید.
    رد اعلامیه
  2. بخش مقالات افتتاح شد، توضیحات بیشتر را در این لینک بخوانید.
    رد اعلامیه

موسیقی قرن بیستم-بخش پنجم

توسط sparrow, ‏17/9/17 | |
امتیاز کاربران:
5/5,
  1. sparrow
    دیسکو، فانک، هیپ هاپ، سالسا و سول
    rs-madonna-9335663e-aa73-4f3a-9988-043c251fa0d2.jpg
    (عکس مربوط است به مدونا، یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان دیسکو و پاپ قرن بیستم)​
    موسیقی سول بر پایه ی ریتم اند بلوز است که در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 در ایالات متحده از دل موسیقی گاسپل آفریقایی-آمریکایی و بلوز سنتی بیرون آمد. با گذشت زمان، بخش بزرگی از طیف گسترده ی شاخه های R & B در موسیقی پاپ آفریقایی-آمریکایی، به نوعی موسیقی سول محسوب شدند. موسیقی ویژگی همیشگی سول سنتی، اینست که خوانندگان انفرادی را گروهی همراهی میکنند که شامل ریتم و سازهای بادی برنجی میشود, به همان شکلی که در اجراهای Aretha Franklin میشود مشاهده کرد.

    فانک سبکی متمایز است که توسط آفریقایی-آمریکایی ها ایجاد شده، مانند جیمز براون و اعضای گروهش (به ویژه Maceo و Melvin Parker) و گروه هایی مانند The Meters. فانک را بهتر می توان با ریتم ضد ضرب تشخیص داد. همچنین با ویژگی هایی نظیر خط بیس مشخص و برجسته (اغلب بر پایه ی ریتم On the one)، گیتار ریتم با صدای تیز، وکال پر سروصدا به شکل گروهی همراه با فریاد (شبیه کارهای Cameo یا The Bar-Keys)؛ برَس های ریتم محور قوی، پرکاشن برجسته؛ فضای شاد و بشاش؛ لحن آفریقایی؛ قابلیت همراهی با رقص؛ و تأثیرات جز قوی (مانند آنچه در موسیقی هربی هنکاک، جورج دوک، ادی هریس و دیگران مشاهده میشود).

    موسیقی سالسا ریتم کارائیبی متمایز و نافذی دارد که در بسیاری از کشورهای لاتین محبوب است. این کلمه مشابه همان لغتی است که برای سس استفاده میشود. اینکه چه کسی و چرا این نام را برای موسیقی انتخاب کرد، مشخص نیست اما همه اتفاق نظر دارند که این نام به شکلی استعاری به "نمکین بودن" و "خوش طعم بودن" این موسیقی اشاره میکند. با این حال، این اصطلاح توسط مهاجران کوبا در نیویورک، برای موسیقی سویینگ نیز استفاده شده است.

    دیسکو شاخه ای از موسیقی رقص است با ریتم سریع، که در اوایل دهه 70 میلادی، عمدتا از فانک، سالسا و موسیقی سول، که عموما در بین مخاطبان در شهرهای بزرگ ایالات متحده محبوب بود، منشعب شد. این موسیقی نام خود را از کلمه فرانسوی discothèque (به معنی کلوپ شبانه) گرفته است.

    موسیقی هیپ هاپ به طور سنتی شامل دو عنصر اصلی است: رپ کردن (که MC'ing هم گفته شده) و دی جی کردن. هنگامی که دی جی ها شروع به جدا سازی و تکرار ضربات پرکاشن نمودند، این موسیقی از فانک یا آهنگ های دیسکو جدا شد.

    موسیقی الکترونیک
    قرن بیستم، سرانجام نخستین ابزار واقعا نوآورانه را، پس از قرن ها به ارمغان آورد- سازی که تِرمین نام دارد. برای قرن ها، موسیقی با استفاده از کشیدن رشته های مو یا فلز (سازهای سیمی)، انقباض و ارتعاش هوا (سازهای بادی) و یا ضربه زدن و کوبیدن چیزی (سازهای کوبه ای) ساخته میشد. تِرمین، که با قطع میدان مغناطیسی موجود در اطراف ساز عمل میکند، برای ایجاد صدا حتی نیازی به لمس شدن ندارد. اگرچه مخترع آن (Leon Theremin) ابتدا آن را برای موسیقی کلاسیک به عنوان راهی برای جلوگیری از آسیب های استرس های مداوم که اغلب موزیسین ها را درگیر می کرد، ساخته بود، اما این وسیله هر دو کاربرد را یافت و به عنوان یک ساز در ساخت فیلم (سیاره ممنوع) و در راک اند رول (The Beach Boys' Good Vibrations) استفاده شد.
    همانطور که در بالا ذکر شد، در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، موسیقی الکترونیک، توسط آهنگسازان پیشرو پذیرفته شد و به عنوان راهی برای فراتر رفتن از محدودیت ساز های سنتی مورد استفاده قرار گرفت. گرچه موسیقی الکترونیک در دنیای آهنگسازی کلاسیک آغاز شد، از دهه 1960 توسط وندی کارلوس و از طریق استفاده از سینت سایزر که خود به وسیله ی رابرت موگ با دو آلبوم The Well-Tempered Synthesizer و Switched-On Bach توسعه یافته بود، به شهرت و محبوبیت رسید. در دهه 1970، موزیسین هایی مانند تنجرین دریم، سوزان چیانی، کلاوس شولتز، کرَفت ورک، ونجلیز، بریان اِنو، ژان میشل ژار، و آهنگسازان ژاپنی، اسائو تومیتا و کیتارو، بعدها موسیقی الکترونیک را به محبوبیت رساندند و صنعت فیلم سازی نیز، استفاده ی گسترده ای از قطعات موسیقی الکترونیک را آغاز کرد. از اواخر دهه 1970 به بعد، آهنگ های محبوب بیشتری با استفاده از سینت سایزر توسط گروه های پیشگامی مانند گروه Heaven 17، The Human League، Art Of Noise و New Order، ساخته شد. گسترش "تکنو" در دیترویت میشیگان و موسیقی هاوس در شیکاگو ایلینویز، از اوایل تا اواخر دهه 1980، و بعد از آن، جنبش های نیو بیت و هاوس اسید در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 نیروی محرک توسعه و پذیرش موسیقی الکترونیک را فراهم کردند و موسیقی دنس الکترونیک را به نایت کلاب ها معرفی نمودند.
    زیرشاخه های مختلف این موسیقی که در دنس ریشه دارند اما محدود به مواردی که ذکر میشود نیستند؛ عبارتند از انواع موسیقی دنس (Techno، Trance، Goa، House، Drum and Bass، Jungle، Break Beats) و همچنین IDM، Trip Hop، Ambient، Dark Wave و Experimental.

    به دلیل تحرکات اخیر موسیقی الکترونیک، خطوط بین زیرشاخه ها، پر رنگ تر شده است و برخی از موارد فوق ممکن است خود گسترش یافته و یا شامل زیرشاخه هایی شده باشند.

    موسیقی ورلد
    برای اولین بار، تمام موسیقی های مختلفی که در دهه 1980 تحت دسته بندی گسترده ی موسیقی ورلد ثبت شده بودند، فرم هایی محلی از سراسر دنیا بودند که برای تاثیر گذاری بیشتر در بازار موسیقی تجاری، در کنار هم قرار گرفتند. از آن به بعد، موسیقی ورلد هم تحت تأثیر بسیاری از ژانرهای مختلف مانند هیپ هاپ، پاپ و جز قرار گرفته است. این اصطلاح معمولا برای تمام موسیقی های ساخته شده به صورت سنتی و خارج از جهان آنگلوساکسون مورد استفاده قرار می گیرد، از این رو موسیقی آفریقا، آمریکای لاتین، آسیا، بخش هایی از اروپا، و موسیقی غیر انگلیسی زبانان در کشورهای انگلوساکسون، مانند بومیان آمریکایی یا استرالیایی های بومی را در بر میگیرد.
    امروزه برنامه های رادیویی موسیقی ورلد اغلب به پخش موسیقی هنرمندان آفریقایی یا رِگِی، Bhangra (که ریشه در موسیقی پنجابیِ هند و پاکستان دارد)، موسیقی کرتان (یونانی)، و گروه های موسیقی جز آمریکای لاتین و غیره میپردازد.

    موسیقی نیو ایج
    موسیقی الکترونیک و ورلد، همراه با پروگرسیو راک و موسیقی مذهبی، عناصری هستند که موسیقی نیو ایج به واسطه ی آنها توسعه یافته است. در این ژنر آثار عمدتا متمایل به برقراری صلح میان تمام سبک ها هستند، اما با تاکید بر انرژی و آرامش. قطعات برای کمک به مراقبه، تقویت یوگا، تای چی و جلسات تمرینی یا تشویق ارتباط یافتن با سیاره ی زمین (به معنی مفهوم معنوی مادر زمین یا شاید Gaia) ساخته شده اند. همچنین تعداد قطعات نیو ایج که به سادگی در رده موسیقی ورلد جای میگیرند، قابل ملاحظه است.
    موسیقی نیو ایج، توسط ترکیب ژانرها مانند آنچه در موسیقی نیل دایموندز، برای فیلم جاناتان لوینگتون سیگل، مشاهده میشود، توسعه یافت. همچنین توسط گروه های الترناتیو جز / راک / کلاسیک مثل Ear Band یا Quintessence و کارهای دیگری که عموما تجربی بودند. یکی از مزیت های این دسته بندی آنست که موزیسین ها را قادر می سازد کارهایی را انجام دهند که ممکن است در جای دیگر سرکوب شده باشد. علاقه مندان موسیقی نیو ایج به طور کلی مجموعه ای از ادراکات مشترک را پذیرفته اند که شامل اعتقاد به روح و توانایی تغییرات بهینه ی جهان از راه های صلح آمیز است.
    هنرمندان محبوب نیو ایج در قرن بیستم شامل سوزان چیانی، انیا، یانی، کیتارو، جورج وینستون (پیانو سولو) و بسیاری دیگر هستند. لیبل هایی شامل Private Music, Windham Hill, Narada, Higher Octave در این عرصه فعالیت میکنند که Private Music و Windham Hill بعدها با گروه BMG ادغام شدند و تحت نام RCA / Victor دوباره سازماندهی شدند، در حالی که Narada به Higher Octave و EMI پیوست.

    اشتراک گذاری این مقاله

    Hossein Rezaei, امین پیشه ور, Farhood و 1 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.

دیدگاه

برای درج دیدگاه، ثبت نام کنید و یا اگر عضو هستید، وارد شوید!