1. بخش مرکز دانلود افتتاح شد، توضیحات بیشتر را در این لینک بخوانید.
    رد اعلامیه
  2. بخش مقالات افتتاح شد، توضیحات بیشتر را در این لینک بخوانید.
    رد اعلامیه

سیر تکامل موسیقی در بازی های ویدئویی

توسط sparrow, ‏11/3/17 | |
امتیاز کاربران:
5/5,
  1. sparrow
    استفاده ی موثر از موسیقی در بازی های ویدئویی، به این معناست که موسیقی میتواند از یک خش خش آزار دهنده ی فراموش پذیر، در پایان یک صحنه یا مرحله ی بازی، تا یک قطعه ی فوق احساسی که دلتان میخواهد بازهم بشنوید، متغیر باشد. در حقیقت استفاده از موسیقی در بازی شبیه اینست که چطور از موسیقی در دنیای فیلم، استفاده میشود و اهمیت کاربرد موسیقی و تلاشی که صرف این کار میشود، توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده است. این توجهات، تا حدیست که با تعلق گرفتن یک جایزه ی بفتا به جیمز بانی و گری شیمان1، برای بایوشوک اینفینیت2، ثابت شود موسیقی بازی های ویدئویی از زمانی که با ترک های میدی و 8بیت آغاز شد، تا کنون چه راه درازی را طی کرده است. تاریخچه ی مختصری که در ادامه می آید، میتواند برای کسانی که با کنسول های نسل جدید، مثل پلی استیشن 4 که از تکنولوژی دالبی سراند بهره میبرد هم جالب توجه باشد.
    super_mario_bros.jpg
    دهه ی 70 و 80: چیپ تیون3
    پیدایش بازی های ویدئویی به شکلی که ما میشناسیم، از اواخر دهه ی هفتاد میلادی، با نسخه های محبوب کنسول ها و بازی های آرکید4 آغاز شد. موسیقی آنها توسط چیپست های ترکیبی ساخته میشد که به نام چیپ تیون خوانده میشدند. به این ترتیب، از سکوت کامل، یا صدای بوق و بیپ، یک گام به جلو برداشته شد. مثل بازی مشهور پونگ آتاری. با گذر زمان، در سالهای دهه ی 80 موسیقی بازی های ویدئویی به همان سرعتی که تکنولوژی رشد میکرد، پیشرفت کرد. ترک های شلوغ و پرجنب و جوش، رایج شدند و از تعامل مستقیم موسیقی با کاربر، جهت دادن اطلاعات به وی، استفاده شد. بازی بیسبال R.B.Iدر 1987، از اولین نمونه های کاربرد موسیقی برای برانگیختن کاربر و وادار کردن او، به واکنش بود.


    دهه ی 90: تلفیق صداهای دیجیتال
    با پدیدار شدن کامپیوترهایی مثل کومودور آمیگا5 و کنسولهایی مثل سونی مگادرایو6، تراشه های پیشرفته ی صدا هم ظهور یافتند و کسب و کار آهنگسازان بازی، رونق گرفت. آهنگسازی به نام یوزو کوشیرو7، از سخت افزار مگادرایو برای ساخت یک ترک گیرای تکنو برای بازی انتقام شینوبی8 و سری بازی های استریت ریج9 استفاده کرد که در ساختار آن، الگوهای الکترونیکی بیس، با جنس اصواتی که برای ترنس استفاده میشد؛ به کار گرفته شده بودند و در 1990 بسیار محبوب شدند. به دلیل کمبود حافظه در کنسول ها، لازم بود که بخش های اصلی موسیقی به شکل مداوم تکرار شود. این شیوه منجر به ساخت کلاسیک های اعتیاد آوری مثل سوپر ماریوی کوجی کندو10 شد.


    سالهای 2000 و نسل جدید: خلق حالت ها
    همچنان که در طول این دهه پیش میرفتیم، نرم افزارهای دالبی دیجیتال، به کنسولها راه یافتند و عمق و پیچیدگی ترک های بازی ها را با کمک موزیسین هایی نظیر ترنت رزنور11، متحول ساختند. مجموعه بازی هایی مثل هالو12، برای موزیکشان، مورد تحسین قرار گرفتند و سطحی از هیجان و احساسات مضاعف، به بازی ها بخشیدند که به طور همه جانبه، بر کیفیت بازی ها افزود. در حالی که کنسول های نسل جدید، به شکل سیستم های سرگرمی کاملی طراحی میشدند، ابزارهایی برای تماشای فیلم نیز، طراحی شدند به شکلی که موسیقی بازی ها، اکنون از لحاظ کیفیت میتوانند با موسیقی فیلم، برابری کنند.
    این تاریخچه ی کوتاه، نشان میدهد هنر ساخت موسیقی برای بازی ها، به خودی خود، به یک صنعت تبدیل شده است. آهنگسازان متخصص این صنعت، از شیوه های جدید، برای خلق بازی های تعاملی، از طریق موسیقی استفاده میکنند و با گذر سالها، جایگاه و ارزش بیشتری کسب میکنند.

    با تشکر از استاد @Farhood گرامی، بابت ویرایش


    1- James Bonney and Garry Schyman
    2- Bioshock Infinite
    3- Chiptune
    4- Arcade
    5- Commodore Amiga
    6- Mega Drive
    7- Yuzo Koshiro
    8- Revenge of Shinobi
    9- Streets of Rage
    10- Koji Kondo
    11- Trent Reznor
    12- Halo


    ]منبع:
    The evolution of music in video games
    MJR, oxygenx, Les_paul و 8 کاربر دیگر از این پست تشکر کرده اند.

ارزیابی های اخیر کاربران

  1. HECTRUM
    5/5,
    "بسیار عالی"
    sparrow از این پست تشکر کرده است.
  2. Hossein Rezaei
    5/5,
    "آموزنده"
    sparrow, Light و pe32_64 از این پست تشکر کرده اند.
  3. Light
    5/5,
    "نوستالژی"
    sparrow, Hossein Rezaei و pe32_64 از این پست تشکر کرده اند.

دیدگاه

برای درج دیدگاه، ثبت نام کنید و یا اگر عضو هستید، وارد شوید!